De ware ambassadeur

Teun Mulder maakt WK in eigen land tot een succes

(Door Edward Swier)
APELDOORN (GPD) – Teun Mulder is…Teun Mulder. Ondanks al zijn spierkabels, lief en zacht als een teddybeer. Zelf: ,,Maar wel een sterke beer.” Hoffelijk, met voor iedereen een vriendelijk woord. Ook voor tegenstanders die hem verslaan: ,,Ik ben blij voor je.” Maar onderwijl nooit de belangen van zijn eigen land uit het oog verliezend. Een echte ambassadeur.
Teun Mulder toonde zich de afgelopen week een ideale gastheer van het WK baanwielrennen in Apeldoorn. Met zilver (kilometer) en brons (keirin) verwende hij het thuispubliek én zichzelf. ,,We hebben van elkaar genoten.”
Tuurlijk, er was even wat teleurstelling. Op de kilometer leidde hij 875 meter, maar zijn benen waren al helemaal volgelopen: Stefan Nimke was uiteindelijk een fractie sneller. ,,Ik was leeg, kon niet meer dan uithijgen en liggen.” De vermoeidheid en teleurstelling deden hem kotsen in een vuilnisbak. Netjes, zoals Mulder is. ,,Ik was zo misselijk, de pijn sloeg toe.”
Mulder, wiens portret op megaformaat al weken de gevel van het Omnisport in Apeldoorn sierde, was in 2010 wereldkampioen op de kilometer geworden en verdedigde in eigen land de titel. ,,Het was een gekkenhuis. De druk was enorm. Ik heb me daar wel van af kunnen sluiten. De taak van ambassadeur was zeker niet de makkelijkste. Maar ik heb niet het gevoel dat het me belemmerde”, aldus de sprinter, die bij de huldiging op een pepermuntje stond te zuigen om het zuur uit zijn maag te verdrijven.
Mulder maakte in Apeldoorn duidelijk dat hij opnieuw gegroeid is. Bondscoach René Wolff heeft vrijwel geen omkijken naar de 29-jarige spurter uit Zuuk. Mulder is gelouterd, gelauwerd. Doet zijn ding, overal en altijd. En denkt zelfs op de sprint, een nummer dat hij de laatste jaren verwaarloosde, weer aan te kunnen haken bij de absolute wereldtop.
De keirin, een zenuwenspel, is echter helemaal op zijn lijf geschreven. Al voor het achtste WK op rij stond-ie in de finale van het WK keirin, na zijn wereldtitel in 2005 won hij nog drie plakken op het nummer. Dat kunnen zelfs Shane Perkins en Sir Chris Hoy, de nummers één en twee van zaterdag, niet zeggen. Slokop Hoy kon, met brons op de teamsprint en sprint en het zilver van de keirin, in Apeldoorn amper imponeren. De Schot heeft op weg naar de Spelen in Londen, zíjn thuiswedstrijd, nog veel werk te verzetten.
Mulder had, op weg naar Londen, de ervaringen in eigen huis niet willen missen. ,,Al is het maar om te ervaren dat ik echt wel met een beetje druk om kan gaan. Met name de zaterdag was heel beladen. Er was heel veel druk op de ketel, Nederland had nog niks gewonnen. Ik vond het helemaal niet leuk om te lezen dat Nederland als middenmoter werd afgeschilderd. Ik vind dat ik bij de top hoor, had echt geen twijfels. Ik voelde me voor Nederland verplicht het podium te halen.” Uiteindelijk brak Mulder de ban, na de keirin werden nog vier Nederlandse plakken binnengehaald.
Nu, na maandenlang ambassadeurschap, zal Mulder even Apeldoorn en omgeving ontvluchten. ,,Het Japanse keirincircuit gaat, vanwege de aardbeving en tsunami, in ieder geval tot mei niet door. De kans is dat het hele jaar wordt geschrapt. Ik vind dat op zich niet erg, wil ook wel eens rustig een zomertje in Nederland blijven. Maar eerst ga ik een paar weekjes op vakantie.”
Vandaag zal hij eens rustig naar het centrum van Apeldoorn fietsen om wat reisgidsen te halen.

Voor de GPD-bladen, zondag 27 maart 2011

Advertisements

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Baanwielrennen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s