Thuisvoordeel is soms ook een nadeel

Sfeer in Nederlandse baanploeg wordt al wat minder

(Door Edward Swier)
APELDOORN (GPD) – Zijn iPad zit vol met allerhande meetgegevens, trainingsschema’s, weertabellen en snode plannetjes voor het WK van deze week. Maar Robert Slippens zegt het merendeel van de info inmiddels in de prullenbak te kunnen gooien. Van een thuisvoordeel is, vooral door de hoge luchtdruk boven Apeldoorn, volgens de bondscoach van de Nederlandse baanselectie allang geen sprake meer. ,,We worden door onze eigen info het bos ingestuurd.”
Na twee dagen vol teleurstellingen durft Slippens te stellen dat de omstandigheden op de Omnisport-piste in Apeldoorn zo anders zijn dan tijdens de trainingen van de laatste maanden, dat zijn ploeg en hij stiekem de weg een beetje kwijtgeraakt zijn. ,,Al onze referenties komen te vervallen. We hebben de flow tot nu toe bepaald niet te pakken gekregen, hebben niets meer aan onze uitgangspunten.”
Slippens’ woorden klinken als een slechte smoes. Immers, de rest moet ook afrekenen met de hoge luchtdruk, gevolg van het extreem mooie lenteweer. En dat er, in tegenstelling tot de dagelijkse trainingen, veel publiek op de tribune zou zitten, viel ook te voorzien. Aan de andere kant zijn Slippens opmerkingen ook wel begrijpelijk. Hij heeft gewoonweg geen idee waarom het niet wil lukken. Het klopte echter wel dat de omstandigheden anders zijn en dus geeft alleen dat een klein beetje houvast. ,,Het is allemaal net niet. En net niet betekent, het is niet anders, niet. Bagger.”
Van paniek is in het team nog geen sprake, roepen ze in het Nederlandse kamp om het hardst. Slippens zegt dat de stemming aan het ontbijt nog altijd opgewekt is. Maar in de rood-wit-blauwe box zitten bepaald geen lachebekjes. De schouders beginnen te hangen, de sfeer wordt bedrukt. Het doet al een beetje denken aan de Spelen van Peking, waar de baanploeg teleurstelling op teleurstelling beleefde.
Nadat het eremetaal op de openingsdag buiten beeld was gebleven, werd het op de tweede dag niet veel beter. Dat Matthijs Büchli en Roy van den Berg geen kans maakten in het sprinttoernooi was geen verrassing. Dat Yvonne Hijgenaar en Willy Kanis, mede vanwege de rugklachten van de laatste, vergeefse hoop op eremetaal koesterden, was ook wel duidelijk. De teamsprintsters werden uiteindelijk zevende. Maar er was toch wel degelijk gerekend op meer dan een tiende plaats voor Jenning Huizenga op de individuele achtervolging. En voor de vrouwenachtervolgingsploeg werd toch ook een plek in de grote of, desnoods, kleine finale verwacht. Het trio noteerde, na een trage laatste kilometer, de vijfde tijd.
,,Je rijdt door stroop”’, zei een diep teleurgestelde Jenning Huizenga. ,,Ik had totaal geen power, was slap. Het leek wel of alle deuren open waren gezet.” Het was voor het eerst sinds drie jaar dat Huizenga, lang geveld door een ernstige schimmelinfectie, twee dagen achter elkaar moest presteren. ,,Ik zal toch meer op de weg moeten gaan rijden, die competitie heb ik nodig om als renner te groeien.”
,,Alles voelt trager”, vond Ellen van Dijk. De beste vrouw van het achtervolgerstrio baalde opzichtig. ,,Ik had meer verantwoordelijkheid moeten nemen, langer op kop moeten rijden. We groeien niet echt. Ons niveau gaat omhoog, maar dat geldt ook voor de rest.”

Voor de GPD-bladen, donderdag 24 maart 2011

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Baanwielrennen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s