De explosie van een katachtige

De Muur van Hoei is van Marianne Vos

(Door Edward Swier)

HOEI (GPD) – Jeroen Blijlevens heeft er als ploegleider van Nederland Bloeit een dagtaak aan. Marianne Vos zo nu en dan afremmen is geen sinecure. Laatst moest hij haar echt iets verbieden. ,,Ze belde me, of ze alsjeblieft ook nog het NK mountainbike mocht rijden. Het was dan immers toch een rustperiode. Dus, zei ik, moet je ook rust nemen. Het gaat niet door!” Vos kan eindeloos diep gaan. Blijlevens, ietwat bezorgd: ,,Maar ze doet het ook zó vaak.” Gisteren opnieuw, in de Waalse Pijl.

Vos, nog altijd pas 23, schreef de klassieker, bij de vrouwen één van de meest aansprekende koersen, voor de vierde keer op haar naam. Vorig jaar was het even slikken, eindigde ze naast het podium, maar in 2007, 2008 en 2009 was ze ook als eerste boven op de Muur van Hoei. Is voor de mannen de Waalse Pijl het woensdagse tussendoortje van het tweeluik Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik, het vrouwenpeloton staat juist in deze koers even wat meer in de schijnwerpers. Het zijn de momenten dat iedereen zich weer even kan vergewissen van de suprematie van Vos. Ze had zich de hele wedstrijd, op de klimmetjes door Wallonië, fris gevoeld, was door haar ploeg aan de voet van de slotklim afgezet.

En daar begon op nog geen kilometer van de streep, gek genoeg, het lange wachten. De Zweedse Emma Johansson (tweede) zette aan, Vos was de enige die kon volgen. ,,Je weet dan dat je die explosie in je hebt, maar je mag niet te vroeg gaan. De bordjes van 500, 300, 250 meter; normaal zoef je er langs, hier duurt het dan nog lang.” De beklimming van de Muur deed ook haar pijn. ,,Een beetje.” Maar: ,,Ik denk dat de anderen het nog meer gevoeld hebben.” Wereldbekerleidster Annemiek van Vleuten, winnares van de Ronde van Vlaanderen én ploeggenote van Vos, eindigde als zesde. ,,Dat ik die wereldbekertrui moet afstaan aan een ploeggenoot vind ik geen probleem. Deze klim is echt iets voor Marianne. Zij heeft dat katachtige.” Vos zelf noemt het ,,specialistische aanleg.”

Haar wegseizoen is nog maar kort bezig. Sinds ze op 26 maart in Apeldoorn wereldkampioene op de baan (scratch) werd, rijgt Vos de zeges echter aaneen. Een dag na de wereldtitelstrijd op de piste won ze in Limburg al, de Waalse Pijl was reeds nummer zes. Nieuwe doelen voor de komende tijd worden gezocht. Ze liggen verder weg. De nationale titelstrijd eind juni, en het WK, eind september in Kopenhagen. Voeg daar gemakshalve ook meteen de olympische wegwedstrijd van Londen aan toe. Vos moet er telkens sprinten. Blijlevens: ,,Ze heeft pas een scooter gekocht, traint nu vaker op snelheid achter de brommer. We zijn bovendien een treintje voor haar aan het vormen. Marianne wil graag mooi winnen, liever alleen aankomen. Maar voor de toekomst zal ze vaker zich in de massasprint moeten mengen. In Kopenhagen en Londen zal het op een sprint uitdraaien.”

Vos kennende zal ze stiekempjes genieten van een zoveelste transformatie. Ze gaat graag uitdagingen aan. Ook de doelen voor 2013 zijn al gekozen. Vos wil dan mee gaan doen om de prijzen in de grote rondes. Bovendien zei ze na haar wereldtitel op de piste dat ze eenzelfde klusje in het mountainbike weleens zou willen klaren. Blijlevens zal het haar dan niet meer kunnen verbieden.

Voor de GPD-bladen, 20 april 2011

Advertisements

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Wielrennen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s