‘Poohdini’ tovert in Chicago

Ter gelegenheid van zijn uitverkiezing als MVP van het reguliere seizoen, een verhaal dat ik  27 oktober 2008 over de nieuwe guard van de Chicago Bulls, Derrick Rose, schreef. Nog altijd actueel, en binnenkort dus een update. Hier eerst het archiefstuk:

Bulls hopen dat met Derrick Rose oude tijden weer herleven

(Door Edward Swier)
DEN HAAG/CHICAGO (GPD) – Zijn oma noemde hem Winnie the Pooh. De kleine Derrick Rose had, vanwege zijn bolle buikje en gelige gelaat, namelijk wel wat weg van de befaamde tekenfilmbeer. Eenmaal wat ouder vond Rose de bijnaam niet sexy genoeg. De jonge basketballer koos, verwijzend naar zijn gave om met een bal te toveren, voor ‘Poohdini’ en liet een indrukwekkende tatoeage van een tovenaar op zijn even indrukwekkende linkerspierbal aanbrengen.Was het tot op heden kinderspel, Poohdini – vrij naar Winnie én de mythische goochelaar/boeienkoning Houdini – moet dit jaar écht gaan toveren. De twintigjarige dribbelaar heeft de taak gekregen de Chicago Bulls weer wat kleur op de wangen te geven. ,,Ik denk dat hij dat kan. Hij is nu al, zonder nog maar de geringste ervaring, één van de handigste en snelste jongens van de NBA”, zei Deron Williams van Utah Jazz, tegenstander in één van de oefenduels. Rose scoorde daarin gemiddeld 13,9 punten, met als uitschieter de dertig punten tegen Dallas Mavericks. De spelverdeler had echter, en dat wordt vooral belangrijk, ook oog voor zijn ploeggenoten.
Chicago is wel toe aan nieuw elan. De laatste titel dateert alweer van tien jaar geleden. Onder leiding van Michael Jordan werden tussen 1991 en 1998 zes NBA-titels veroverd. De Bulls waren onverslaanbaar, de stad glom van trots. De hele wereld volgde de verrichtingen van Jordan, Scottie Pippen, Dennis Rodman en coach Phil Jackson, de NBA werd wereldwijd een gigantisch marketingsucces dankzij de verkoop van Bulls-parafernalia. 
Zover als in de jaren negentig zal het dit seizoen, dat dinsdag begint, absoluut nog niet reiken voor de Bulls, maar er is hoop. Er wordt aan een nieuw team gebouwd, een ploeg die de magere resultaten uit de voorbije jaren moet doen vergeten. Vooralsnog ontberen de Bulls, met center Drew Gooden en topscorer Ben Gordon (wie?) als bekendste namen, vooral ervaring. Acht van de veertien spelers zitten pas twee seizoenen of korter in de NBA.
En alle ogen zijn nota bene gericht op degene met de allerminste ervaring, Derrick Rose. Er ligt een zware druk op zijn schouders. Rose, die afgelopen zomer vanwege overbelasting met knieklachten kampte en de laatste oefenwedstrijd uitviel met een heupblessure, gaat daar ontspannen mee om. De knul blijft bescheiden. ,,Ik moet nog wennen. Ik reageer nog teveel, moet meer zelf gaan denken. Maar ik krijg wel steeds meer zelfvertrouwen. Dat de coachingstaf in mij gelooft, geeft me een goed gevoel.”
In een poll op de internetsite van de Chicago Tribune, de toonaangevende krant in de ‘Windy City’, ziet 63,9 procent van de stemmers in Rose dé hoop voor de toekomst. Het aantrekken van een nieuwe coach, Vinny del Negro, wordt door slechts 18,1 procent gezien als hét verschil tussen de voorgaande en komende seizoenen. Del Negro legt de toekomst van de Bulls, voorzichtig, nog niet geheel in handen van Rose. ,,Hij is nog jong. Moet leren, mag fouten maken. Maar ik zal hem langzaam maar zeker meer de vrije hand geven. De keren dat ik tegen hem zei ‘ga het veld op, doe je ding, zorg dat jij en je teamgenoten lol hebben’ had dat een positief effect. Ik zie voor hem een mooie toekomst.”
Rose, met zijn 1,91 meter niet bijzonder groot, is een kind van de stad. Dat hij uitgerekend bij de Bulls terechtkwam, is echter een speling van het lot. Bij de NBA Draft, de keuzecompetitie waarbij de Amerikaanse proforganisaties één voor één mogen kiezen uit het arsenaal basketbaltalent dat de universiteit verlaat, mochten de Bulls als eerste kiezen. Dat was een wonder op zich. De ploeg van eigenaar Jerry Reinsdorf en manager John Paxson had slechts 1,7 procent kans op dat recht, maar trok het winnende lootje.
Bijgelovige fans zien daarin een teken. Net zoals ze het geen toeval noemen dat mega-talent Rose in zijn enige jaar bij de Tigers, het basketbalteam van de University of Memphis, met rugnummer 23 speelde. Michael Jordan droeg dat nummer immers ook. Bij de Bulls zal Rose overigens met een grote 1 op de borst gaan spelen, Jordans nummer is uit eerbied voor de alleskunner niet meer in gebruik.

Voor de GPD-bladen, 27 oktober 2008

Advertisements

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Basketbal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s