Van Moorsel mist Longo een beetje

(Door Edward Swier)

TOULOUSE (GPD) – Liggend op de massagetafel van verzorger Raymond de Meester, op kamer 146 van het Novotel in Toulouse, verrast Leontien van Moorsel de toehoorders. Ze zegt Jeannie Longo een beetje te missen. ,,Het had de competitie weliswaar veel harder gemaakt, maar dertig kilometer in je eentje op die cols is vreselijk geestdodend. Neem dat maar van mij aan”.

Het wegvallen van de Francaise, voormalig alleenheerser in het damespeloton, en de suprematie van haar Brabantse opvolgster bepalen (samen met de twee dagsuccessen van Monique Knol natuurlijk) het beeld van de Tour Féminin 1993. Dat Longo op de tweede dag van de ronde zo hard ten val kwam, dat het peloton zonder haar verder moest, zegt Van Moorsel te betreuren. Vanwege het gebrek aan spanning; een ‘vloek’ die onlangs ook op de Tour de France rustte. ,,Nu sta ik al ruim vijf minuten voor,” zegt de wereldkampioene. ,,Met Longo erbij was het nog spannend geweest. Dan was het beslist weer een secondenspel geworden”.

Dat ze dank zij de afwezigheid van Longo eerste staat, gaat Van Moorsel, die geheel volgens haar verwachting dit weekeinde in de bergen een waar slagveld aanrichtte, echter te ver. ,,Want, en dat is voor mijzelf de grootste verrassing van deze ronde, ik heb mijn sprint weer terug. De power in de laatste meters was ik kwijtgeraakt met de vele kilo’s die ik de laatste jaren ben afgevallen. In de voorbije maanden ben ik echter weer een paar kilogram aangekomen. Dat mocht. Moest zelfs, want ik zat eigenlijk ver onder mijn gewicht. Mede daardoor heb ik hier toch al twee massaspurts gewonnen. Omdat ik in de bergen minstens gelijkwaardig ben aan Longo en ik zeker weet dat ik in de spurt sneller ben, was ik haar sowieso op basis van de bonificatieseconden voorgebleven”.

Leontien van Moorsel staat, na een uiterst productief weekeinde, op vier ritzeges. Gisteren ging de winst aan haar neus voorbij. In Toulouse werd de sprint van een twintigtal dames gewonnen door Catherine Marsal. Elsbeth Vink werd tweede, Van Moorsel derde. Het was de bedoeling dat voormalig juniorenwereldkampioene Vink haar eerste dagsucces zou boeken. Laat Van Moorsel à  la Miguel Indurain zomaar etappezeges lopen? ,,Nee hoor, ik heb altijd in mijn kopske dat ¡k wil winnen. Ik start iedere dag weer om de bloemen te pakken. Maar, als de gelegenheid zich voordoet, is het ook goed als je een ploegmaatje in winnende stelling kan brengen. Jammer genoeg lukte dat hier niet. Vinkie was er dichtbij, maar Marsal verraste ons”.

Vandaag geniet het damespeloton in Toulouse van de rustdag. ,,Daar zijn we hard aan toe. Tenminste ik wel. Volgens het routeschema zou de rit naar Toulouse vlak zijn, maar het ging alsmaar op en af. Ik voelde mijn lichaam protesteren”.

Er volgen de komende dagen onder andere nog een individuele tijdrit en een tweetal bergetappes. Zaterdag, op Alpe d’Huez, zal Van Moorsel met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid haar laatste gele trui mogen afhalen. En dan? Het WK in Noorwegen en de EG-ronde? Denkt ze stiekem al aan een trilogie? ,,Ach, vorig jaar heb ik al eens gezegd dat ik liever de Tour won dan de wegwedstrijd tijdens de Olympische Spelen, omdat dat ‘maar’ een eendaagse race is. Daar blijf ik bij: ik win liever de Tour Féminin dan het WK. Maar, als ik de kans krijg om beide te winnen, waarom niet?”

 Voor de GPD-bladen, 2 augustus 1993

Advertisements

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Wielrennen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s