Maandelijks archief: december 2012

Hard bewijs van bezuinigingen

Slippens gelooft nog in toekomst baansport

(Door Edward Swier)
APELDOORN (GPD) – Het vertrek van bondscoach Robert Slippens bij de baanselectie van de KNWU betekent geenszins de doodsteek voor de baansport. Slippens zelf: ,,Gelukkig niet. Anders had ik het niet over mijn hart kunnen krijgen.”

Niettemin komt zijn vertrek hard aan. Het afscheid van het boegbeeld Slippens, die dertien jaar prof was en daarna drie jaar als bondscoach functioneerde, is het tastbare bewijs dat de bezuinigingen van de KNWU op het baanwielrennen grote gevolgen hebben.
De specifieke tak van de wielersport, die al menig dal kende, lijkt mindere tijden tegemoet te gaan. Waar de concurrentie steeds meer geld in de sport pompt, is in Nederland het tegenovergestelde het geval. Sportkoepel NOC*NSF maakte begin december bekend dat de bijdrage in het budget van de baanselectie van ruim acht ton terugloopt tot 350.000 euro. ,,Het maakt dat iedereen weer creatiever moet worden”, zegt Slippens, die geen boosheid richting NOC*NSF koestert. ,,We zijn nog aan het overdenken waarom we nu precies minder subsidie krijgen, of we misschien te laat met de fulltime programma’s zijn begonnen. Maar feit is dat we met ons nieuwe talentenplan niet hebben kunnen overtuigen.”
Slippens werkte sinds de Olympische Spelen van Londen als teammanager. Hij was weliswaar nog betrokken bij de coaching van de duurrenners, maar nam bovenal speciale projecten voor zijn rekening. In het talentplan 2013-2016 dat de KNWU had gemaakt was voor Slippens vooral een coördinerende functie voorzien. Slippens blijft tot en met het WK, dat eind februari in Minsk wordt verreden. Daarna dreigen, door zijn vertrek en het ontbreken van geld, veel nieuwe initiatieven weer stil te vallen.
,,We hebben daardoor sowieso alle franje moeten schrappen, het is nu een heel kaal programma geworden”, aldus een ,,toch wel erg teleurgestelde” technisch directeur Thorwald Veneberg. Sprintcoach René Wolff zal nu ook verantwoordelijk worden voor de duurrenners. Steve McEwen zal de jongste sprinttalenten trainen, Frank Pennings en Peter Zijerveld gaan aan de slag met een groep talentvolle duurrenners die zowel op de baan- als op de weg uit de voeten kunnen.
Mede door de bezuinigingen heeft de KNWU de selectie-eisen voor belangrijke internationale evenementen aangescherpt. Er is simpelweg geen budget meer om talenten ervaring op te laten doen tijdens een WK. Veneberg: ,,Door een nieuwe opzet van de wereldbekerwedstrijden moeten renners zich sowieso eerst via continentale evenementen zien te plaatsen. Wat ons betreft zijn die kansen er alleen voor coureurs die in onze plannen richting de Spelen van Rio de Janeiro passen. En ik vind het niet erg om met een kleinere groep naar een WK te gaan. Alleen maar meedoen om het meedoen vind ik niet belangrijk, ik ben aangesteld als technisch directeur om medailles te halen,”
Dat wordt in Rio echter nog een hele klus. Werd er op de laatste zes Zomerspelen telkens een medaille gehaald door de baanselectie, nu durft Veneberg daar zijn hand niet meer voor in het vuur te steken. ,,Je mag vinden van de bezuinigingen wat je wilt, maar feit is dat ik een medaille nu niet meer kan garanderen.”
Slippens ziet de toekomst van de baansport echter niet somber in. ,,Als de structuur die we nu hebben neergezet toch kunnen handhaven, en zorgen dat de opleiding goed gehandhaafd wordt, dan is er beslist toekomst.” Over zichzelf maakt hij zich sowieso geen zorgen. ,,Ik heb geleerd: als er een deur dichtgaat, gaan er andere weer open.”

Geschreven voor de GPD-kranten op donderdag 27 december 2012

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Baanwielrennen

Aan haar stand verplicht

Yvonne Hijgenaar mist concurrentie op NK

(Door Edward Swier)
APELDOORN (GPD) – Ze vindt er eigenlijk niet zoveel aan. Tuurlijk, Yvonne Hijgenaar kan deze week op het NK baanwielrennen drie rood-wit-blauwe truien en evenzoveel gouden plakken aan haar prijzenkast toevoegen, maar de baanwielrenster zegt Willy Kanis, haar concurrente van weleer, te missen. ,,Ik had Willy altijd om me heen, was daar zo gewend aan geraakt.”

Willy was doorgaans sterker, maar Yvonne had haar er – zeker op een NK – graag bij. Bovendien vormden de twee een duo op de teamsprint. Ze trainden gezamenlijk, vaak zonder veel woorden te wisselen. Het leverde internationale ereplaatsen op, maar op de beslissende momenten net geen eremetaal. Voor Kanis, al voormalig wereldkampioene op de BMX, was het een reden het baanwielrennen de rug toe te keren en voor een nieuwe loopbaan in de bobslee te kiezen.
Hijgenaar bleef de baansport trouw. ,,Ik heb mijn carrièreswitch al gemaakt”, aldus de ex-schaatsster. Ze mist Kanis. ,,We motiveerden elkaar. Willy was altijd net een stapje beter dan ik, sterker ook. Het zorgde ervoor dat ik uitgedaagd werd, met de krachttraining, op de fiets.” Vorig jaar resulteerde het in een nationale titel voor Hijgenaar op de sprint én een flinke boost voor haar zelfvertrouwen.
Dit jaar mist Hijgenaar, 32 inmiddels, concurrentie. Weliswaar was ze een week voor het NK geveld door buikgriep, en leverde ze wat kracht in, de naar Apeldoorn verhuisde sprintster was op de 500 meter en sprint oppermachtig. De jeugd dient zich echter wel aan, in de persoon van Elis Ligtlee (18) en Shanne Braspennincx (21). ,,Anders bokste ik op het NK tegen Willy op, nu rijden ze allemaal tegen mij.” Het is een apart gevoel. Ze weet dat de jeugd de kloof probeert te dichten, maar dat ze nog altijd wel sterker is. ,,Ik neem de rest in de trainingen mee, zag ze de laatste tijd duidelijk dichterbij komen.” Als ze deze week in Apeldoorn echter niet alle drie de nationale titels – op de 500 meter, de sprint en keirin – wint, zal ze flink teleurgesteld zijn. ,,Ik ben het aan mijn stand verplicht, toch?”
Om op het WK te kunnen rijden heeft Hijgenaar echter haar jongere landgenotes nodig. Immers, net als met Kanis geeft ook nu de teamsprint de meeste kans op succes. Al zal dat betekenen dat Hijgenaar nu niet langer als ‘aanhangwagentje’ fungeert, maar juist alleen de eerste ronde voor haar rekening neemt. ,,Met Willy was ik altijd degene die de volle tweede ronde reed, ik ben nu eenmaal geen echte starter. Maar ik start wel sneller dan die jonge meiden. Als ik niet de eerste ronde doe, heeft het sowieso geen zin om internationaal mee te doen, dan verliezen we al veel te veel tijd. Dat is dus een hele uitdaging.”
Voor haar toekomstplannen is deelname aan het WK, eind februari in Minsk, wel van enig belang. Daar immers kan Hijgenaar haar A-status verlengen. Raakt ze de toelage kwijt, dan is ze verplicht een baan te gaan zoeken. Lachend: ,,Of word ik misschien wel moeder. Ik ga in ieder geval niet door zonder een salarisje, dat kan ik me niet permitteren. Ik ben geen twintig meer. Dan laat ik het die jonge meiden uitzoeken.”
Dat NOC*NSF begin december de toelage voor het baanwielrennen van acht ton tot 350.000 euro terugschroefde, verbaasde Hijgenaar amper. ,,Ik had wel iets dergelijks verwacht. We kunnen er immers niet omheen dat we het de laatste jaren niet goed hebben gedaan. Dan weet je dat je gekort kunt worden. Dankzij de bronzen medaille van Teun Mulder hebben we in ieder geval nog wat.”
,,Jammer is het natuurlijk wel. Aan, de andere kant, toen ik in 2003 op de baan begon, hadden we ook nauwelijks budget. Die jonge grietjes kunnen nu ook leren hoe het is om ergens voor te strijden. Uitstapjes naar Amerika en Australië zijn niet meer vanzelfsprekend. Dat vind ik wel goed. Je kan hier ook sterker van worden.”

Geschreven voor de GPD-kranten op vrijdag 28 december 2012

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Baanwielrennen

Dirk Nowitzki kan alles

Dallas Mavericks rekent in NBA Finals op veelzijdige Duitser

(Door Edward Swier)

DEN HAAG/DALLAS (GPD) – Ooit een mastodont van 2.13 meter als een ballerina pirouettes zien draaien? Of een kerel van die lengte dubbelgevouwen achter een piano gespot? Ook niet? Een dergelijke reus met een degen zien schermen, of op rolschaatsen getroffen? Evenmin waarschijnlijk. Toch bestaat hij. Dirk Nowitzki is de veelzijdigheid zelve. Unieke trainingsmethoden maakten van de Duitser één van de beste Europese basketballers ooit. Vanaf komende (dinsdag)nacht staat hij in de NBA Finals met de Dallas Mavericks.

Toen Dirk Nowitzki op zijn zestiende Holger Geschwindner ontmoette, was het gedaan met zijn fantasieloze jeugd. De voormalig captain van het Duitse olympische basketbalteam van 1972 leerde Nowitzki, een snel groeiende slungel uit de omgeving van Würzburg die lang twijfelde tussen handbal en basketbal, niets als raar te beschouwen. Niet alleen trainden de twee samen op het basketbalveld, maar ook buiten de sporthal werd hard gewerkt.Geschwinder leerde het jonge sporttalent dat alles mogelijk was. Wie wil leren schaken kan dat, saxofoon spelen ook. Pingelen op een gitaar, geen punt. Basketbal was zo’n beetje het makkelijkste. Nowitzki had daar, mede dankzij twee ouders met een sportieve achtergrond en zijn geweldige groeispurt, namelijk de meeste aanleg voor.

Nu nog werken de inmiddels 65-jarige Geschwindner en Nowitzki, die al in 1998 debuteerde  bij de Mavericks, samen. Vorige week raakte de tv-crew van ESPN, toevallig aanwezig op een ‘normale’ schottraining van Nowitzki, in opperste verbazing.  Ze zagen de Duitser in 50 minuten de meest bizarre oefeningen doen. Nowitzki (32) schoot uit alle hoeken en standen, met fantasie en vertrouwen. ,,Het was crazy, één van de meest bizarre dingen die ik ooit in het basketbal gezien heb”, zei ESPN’s Bob Salmi, zelf voormalig NBA-coach.

Zijn relatie met Geschwindner maakte van Nowitzki één van de meest veelzijdige basketballers in de NBA. Tuurlijk, hij heeft niet de souplesse van LeBron James, niet de hangtime van Kobe Bryant, maar schiet wel subliem – en vanuit alle posities in het veld. Zijn cijfers in de play-offs zijn duizelingwekkend; tegen hoge percentages vliegen de driepunters, vrije worpen en ‘fade-away jumpers’ erin. Het laatstgenoemde schot, waarbij de schutter achteruit springt om buiten bereik van zijn verdediger te blijven, is het moeilijkste dat bestaat. Nowitzki heeft het als zijn handelsmerk.

De ‘Bomber uit Beieren’, zoals hij wel wordt genoemd, staat voor de tweede keer in zijn carrière in de finale van de sterkste basketbalcompetitie ter wereld, de NBA. Net als in 2006 is de Miami Heat de tegenstander in de eindstrijd. Destijds werd het 4-2 voor de ploeg uit Florida, die gedragen werd door Shaquille O’Neal. Maar inmiddels heeft Miami een gedaanteverwisseling ondergaan. Guard Dwyane Wade, in 2006 ook al bij de Heat, kan terugvallen op de assistentie van center Chris Bosh, een schrielkip vergeleken bij Nowitzki, en LeBron James. De miljoenenploeg werd, tot ergernis van een groot deel van de Amerikaanse NBA-fans, afgelopen jaar bij elkaar gekocht.

Niet dat ze in Dallas overigens vies zijn van wat investeringen zo nu en dan. De steenrijke, excentrieke en overenthousiaste clubeigenaar Mark Cuban verzamelde met Jason Terry, Jason Kidd, Peja Stojakovic en Shawn Marionook een aardig stel spelers. Geen van allen is echter zo constant en veelzijdig als Dirk Nowitzki. Dankzij Holger Geschwindner.

De NBA Finals beginnen dinsdagnacht Nederlandse tijd in Miami. Er wordt ook gespeeld op 2, 5 en 7 juni en indien nodig op 9, 12 en 14 juni.

Geschreven voor de GPD-kranten op 30 mei 2011

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Basketbal