Baanwielrennen op een hellend vlak

UnionJackInteresse voor door Britten gedomineerde sport loopt terug

(Door Edward Swier)
NIJMEGEN/MINSK (DPd) – Het baanwielrennen gaat het langebaanschaatsen achterna. En dat is, laat dat duidelijk zijn, geen goede ontwikkeling. Leeft het rondjesrijden van Sven Kramer en Ireen Wüst slechts in Nederland, de baanwielersport dreigt alleen nog in Groot-Brittannië op publieke aandacht te kunnen rekenen. Het WK in Minsk speelde zich de afgelopen dagen in betrekkelijke anonimiteit af. Slechts weinigen voelen zich nog thuis op het feestje van de Britse Gemenebest. De internationale wielrenunie zal daar aandacht aan moeten geven.

Ze hebben het op het hoofdkantoor van de UCI in het Zwitserse Aigle allicht drukker met andere zaken. De ‘main business’ van voorzitter Pat McQuaid en zijn vazallen, het wegwielrennen, verkeert na alle recente dopingkwesties in zwaar weer. Toch dient men zich er ook druk te gaan maken over de baansport, anders verwordt het rijden op de houten piste snel tot een totaal oninteressante sport, tot folklore.
Dat de tribunes in de Minsk Arena de afgelopen vijf dagen niet vol zaten, is nog tot daar aan toe. Wie kiest er ook voor om een dergelijk toernooi in Wit-Rusland te houden? Met wereldbekers in uithoeken als Aguacalientes (Mexico), Cali (Colombia), Peking (China) en Astana (Kazachstan) bewijs je de sport ook al geen echte dienst.
Dat het evenement in de rest van Europa nauwelijks zichtbaar was, is kwalijker. Eurosport zond de titelstrijd voor het eerst sinds decennia niet uit. De NOS rukte niet uit naar Wit-Rusland. Korte flitsen in de sportjournaals, daar moesten de liefhebbers het mee doen. De UCI had een speciaal kanaal op You Tube, maar dat bleek geblokkeerd voor de meeste Europeanen. Slechts de BBC was geregeld in de lucht.
Dat verbaast ook weer niet. In Engeland is het baanwielrennen populairder dan ooit. Na de Spelen van Peking waren die in Londen ook al een groot Brits succes. En zelfs in Minsk, waar tal van Britse helden – al dan niet gepensioneerd – ontbraken, grossierden de Britten in eremetaal. Als vanuit het niets presenteerden ze de talenten Becky James en Simon Yates. De Britten wonnen onder meer vijfmaal goud. In hun slipstream excelleerden ook de Australiërs en Nieuw-Zeelanders. De Gemenebest pakte, in overeenkomst met trend van de laatste vier jaar, liefst twintig plakken.
Nederland stak daar schril tegen af met slechts één bronzen medaille. Het was bemoedigend dat juist één van de grote talenten die plak scoorde. Matthijs Büchli bewees op de keirin dat je in vier jaar tijd veel progressie kunt maken. Dat de investeringen in de jeugd renderen moet nog enigszins hoopgevend zijn voor bondscoach René Wolff. Op de route richting de Spelen van Rio de Janeiro moet hij het zien te klaren met een aanmerkelijk kleiner budget, NOC*NSF heeft de baansport flink gekort. Het maakt de vrees terecht dat de Britten alleen maar verder weg lopen.
Wolff hoeft niet helemaal te wanhopen, zijn routiniers scoorden ook een aantal ereplaatsen. Tim Veldt werd vierde op de scratch en Nederland grossierde in vijfde plaatsen: Veldt in het omnium, Jenning Huizenga op de achtervolging en Kirsten Wild in zowel de scratch als puntenkoers. Teun Mulder werd bovendien nog zesde op de kilometer. Het gaf wel een onbevredigend gevoel. Het is, al jaren, net niet.
Nederland staat daarin overigens allesbehalve alleen. Weliswaar wonnen op het WK in Minsk 21 landen een medaille, slechts de Duitsers maken nog echt serieus jacht op de Britten. De Fransen hebben problemen, Oost-Europa heeft de slag gemist. De interesse in de baansport is tanende. Dat slechts 79 vrouwen werden ingeschreven voor het WK is al een veeg teken. In 2012 (Melbourne) en 2011 (Apeldoorn) deden er respectievelijk nog 116 en 126 mee. Het lijkt alsof de rest van de wereld het hoofd in de schoot heeft geworpen.

Geschreven voor de kranten van De Persdienst op zondag 24 februari 2013

Ik was overigens zeer te spreken over de bijval die ik naar aanleiding van dit artikel op de site van Rob Duin kreeg. Die is bereikbaar via deze link: http://www.robduin.com/?p=3036#more-3036

Advertisements

1 reactie

Opgeslagen onder Baanwielrennen

Een Reactie op “Baanwielrennen op een hellend vlak

  1. H2O

    Beste Edward,
    Helaas inderdaad een somber beeld van het baanwielrennen. Er zijn uiteraard diverse oorzaken aan te wijzen waarom het baanwielrennen minder populair is dan 20/40 jaar geleden. In NL hebben we te lang geteerd op succesen van 10 jaar geleden, De KNWU is niet tijdig begonnen met vernieuwen. De KNWU heeft so wie so niet zoveel met wielrennen. De trainersstaf die verantwoordelijk is voor de matige resultaten zit er al veel te lang en blijft nog eens zitten ook. Er zijn genoeg ervaren en enthousiaste trainers in de regio die het over kunnen nemen, maar de de KNWU kiest er helaas voor om niet te vernieuwen in de trainersstaf. Jammer!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s