Fred Rutten heeft tijdens ‘sabbatical’ geleerd het leven weer te waarderen

Nieuwe Feyenoord-trainer wijzer geworden van jaartje vrijaf

Door Edward Swier

Plots had hij zelf de macht over zijn agenda, kon Fred Rutten zomaar op bezoek bij familie en vrienden. Ze zagen hem zowaar weer op verjaardagen en etentjes. Of betrapten hem met een boek op de bank. ,,Ik ben het leven anders gaan ervaren, intenser.”

Voetbaltrainers. Die praten toch over weinig anders dan systemen. Vraag ze iets persoonlijks en het wordt al snel stil. Ongemakkelijk. Fred Rutten is echter anders. Iedere wedstrijdvoorbeschouwing of persconferentie bij zijn nieuwe club Feyenoord strooit hij met persoonlijke anekdotes. Wijsheden uit het oosten. ,,Zeg jij tegen mij dat het regent, bevestig ik dat het giet. En zeg jij dan dat het plenst, dan zitten we al snel tegen een overstroming aan. We maken het in het voetbal met zijn allen al snel erger dan het is.”
Het valt op in Rotterdam. De opvolger van Ronald Koeman gaat graag de diepte in. Een perspraatje kan dan zomaar een écht interessant gesprek worden. Het maakt de aanloop naar een nieuw eredivisieseizoen – Feyenoord trapt zondag af bij ADO Den Haag – interessant.
Er is voor deze gelegenheid zelfs een perfect moment gekozen. Het is één van die dagen dat het zo ongenadig hard regent. In de Heerlickheijd van Ermelo zitten we echter droog. Het mag nog vroeg op de dag zijn, maar de open haard staat al aan. Tijd voor een goed gesprek. En een wijntje, oppert de trainer. ,,Maar, doe toch maar koffie”, zegt hij tegen de serveerster.
Hier zit geen gestresste trainer, maar een persoon die het leven weer extra heeft leren te waarderen. Rutten speelde al langer met de gedachte eens een ‘sabbatical’ in te lassen. Maar toen Vitesse langskwam was hij toch weer gezwicht. Het werd nota bene ook nog eens een tropenjaar, bij een club waar niets normaal bleek. In mei 2013 begon eindelijk het jaar vrijaf.
Hoewel het heus – na een aantal maanden al – begon te kriebelen, en hij zelfs weer geregeld twee wedstrijden tegelijk op tv en laptop keek, maakte Rutten het jaar vol. ,,Wat ik heb gedaan? Eigenlijk alles wat spontaan in me opkwam. Wilden we weg, dan pakten we de auto. Ik was leidend in mijn eigen agenda. Dat vond ik heel prettig.”
Het contact met familie en vrienden werd geïntensiveerd. ,,Tuurlijk, ik kende mijn familie al. Maar je leert zo’n jaar toch weer bij. Weet je, je maakt weer opnieuw kennis met je sociale leven. De jaren ervoor heb je als trainer toch in een tunnel geleefd. Dat wat erbuiten gebeurde, maakte je heus wel mee. Maar toch niet zo heel bewust. Verjaardagen, geboortes en zelfs sterfgevallen, ik heb ze afgelopen jaar anders mee mogen maken. Dat is heel erg goed bevallen.”
Aanvankelijk keek hij amper voetbal. Later werd dat wel meer. Aanbiedingen wees hij beleefd af. ,,Ik ben nog wel drie, vier dagen naar Bayern München geweest. Heb ik de training bekeken.” Tactische plannetjes liet hij voor wat ze waren. Wel las hij veel. Over de psyche van de topsporter. ,,De beleving van de huidige topsporter is, dat had ik als trainer al ervaren, anders dan in mijn tijd. Niet slechter, niet beter. Maar anders. Spelers hebben nu vaak heel andere motivaties. Vroeger wilde je zo snel mogelijk in het eerste elftal te komen. Nu willen spelers bijvoorbeeld zo snel mogelijk status winnen. Om in een Ferrari te kunnen rijden. Dat is een andere beleving. Niet slechter, niet beter. Het maakt ook niet uit wat je motivatie is, als je er maar één hebt.”
Dat wat hij eigenlijk wel wist, zag hij al lezend bevestigd. ,,Als coach moet je een behoorlijke bagage hebben. Je moet empathisch vermogen hebben, je moet je in kunnen leven wat spelers voelen. Zo’n houding wordt in de coaching steeds belangrijker. Spelers zijn steeds egocentrischer. Ik geef geen negatieve lading aan dat woord, maar het is zo. In eerste instantie denkt een speler altijd aan zichzelf. Dat was vroeger ook. Maar nu denkt hij eerst aan zichzelf, dan nog een keer, en dan aan het team. Dat hoeft niet per se een slechte ontwikkeling te zijn, als je iedereen uiteindelijk maar een en dezelfde kant op kunt laten kijken.”
,,Ik geloof niet dat er lastige jongens bestaan. Hele generaties krijgen een dergelijk etiketje opgeplakt. Vaak ligt dat helemaal niet aan die generatie, maar aan de mensen die er mee om moeten gaan.”
Het (bij)geleerde kan hij nu weer in de praktijk brengen. Rutten kreeg bij Feyenoord al veel op zijn bordje. Het blijkt lastig adequate vervangers voor de vertrokken spelers te vinden. Bovendien wachtte al veel te snel de internationale confrontatie met Besiktas, met twee kansloze nederlagen tot gevolg. Nu start komend weekeinde de competitie al. Rutten is inmiddels duidelijk uit zijn rustmodus. ,,Maar, dat was ik in mei eigenlijk al. Ik had het echt gemist.” Fysiek en mentaal heeft hij duidelijk baat gehad bij het jaartje vrijaf. Of dat ook sportief zijn uitwerking gaat hebben? Rutten is er zelf ook nieuwsgierig naar. ,,Dat kan ik nu nog niet zeggen, dat zal ik gaan ervaren. Weet je, ik ben daar zelf ook wel benieuwd naar eigenlijk.”

Dit verhaal verscheen afgelopen week in de dagbladen van De Persdienst, voorafgaand aan de start van een nieuw eredivisieseizoen.

Advertisements

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Edward Swier Media, Feyenoord, Voetbal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s