Leven buiten Bantega boeit amper

Ze werden deze week genomineerd voor de titel Sportman van het Jaar 2015: Niek Kimmann, Sjinkie Knegt en Jeroen Dubbeldam. De afgelopen jaren schreef ik, voor onder meer GPD, De Persdienst en AD, over deze sporters. Hier nu enkele van deze verhalen:

Door Edward Swier

Ze deelden, van kinds af, lief en leed. Bantega was hun wereld, wat daar gebeurde was van belang, het leven daarbuiten boeide amper. Voor zijn allerbeste vrienden bleef dan ook lang verborgen hoe goed Sjinkie Knegt nu eigenlijk was in dat ‘andere schaatsen’, shorttrack.
,,Sjinkie is echt heel erg bescheiden. Wat-ie buiten Bantega doet, dat krijgen de meesten niet mee. Omdat hij er over zwijgt.” Fenna van der Wal, de vriendin van Sjinkie, kan een glimlach niet onderdrukken. ,,Ze zien hem natuurlijk weleens in een gesponsord jack, maar veel vaker in werkkleren. Toen hij Europees kampioen was geworden, had hij het er met niemand over. Zaten we een keer bijeen, zei er één: ‘verrek man Sjinkie je bent Europees kampioen, waarom heb je dat niet gezegd’. Och ja, denkt Sjinkie dan. ‘Waarom zou ik dat nou moeten vertellen?”’
In Bantega, dat een kleine 600 inwoners telt, is hij ,,een andere Sjinkie.” Niet het talent waarvan in Sotsji zoveel verwacht wordt. Nee, daar is hij zichzelf. ,,En superrelaxed”, aldus vriend Menno Kroes. Sjinkie, vernoemd naar een op jonge leeftijd verongelukte oom met Chinese roots, is er thuis. Hij, de jongen van de opvallend gepimpte, lila-kleurige pick-up. De gast met de handige handjes, die in zijn werkplaats urenlang kan frezen en draaien, die van niets iets maakt. Die na zijn ochtendtraining in Heerenveen vlug naar huis gaat, omdat hij liefst zo snel mogelijk weer wil sleutelen.
Fenna: ,,Daarin vindt hij zijn ontspanning. Hij is altijd aan het klussen. Stilzitten kan hij niet. Met de kop onder de motorkap, daar haalt hij energie uit. Hij wordt niet beter van op de bank zitten.” Sjinkie (24) is de man die zorgt dat de crossauto’s van zijn vrienden beter lopen. Jan Hooisma: ,,Sjinkie rijdt zelf niet, maar is de fanatiekste van ons allemaal. We moeten goed spul hebben.” Het beste is niet te koop. En dus maakt Sjinkie het zelf. SCP, Sjinkie Custom Parts, is in oprichting.
Altijd al was hij handig. Menno: ,,Toen we een jaar of dertien waren, hebben we van een caravan een zuipkeet geknutseld. Sjinkie was er heel fanatiek mee. Ik bedoel: hij heeft daar toen de bar in gemaakt.” Een koud kunstje voor de kleinzoon van een kroegbaas. In Café it Alde Weintsjil (Het Oude Wagenwiel) hielp hij als jochie al mee.
Acht jaar terug moest Fenna van der Wal met een vriendin mee naar de maandelijkse disco in De Pomp, de jeugdsoos van Bantega. ,,Die feestjes waren altijd weken van tevoren uitverkocht. Ze kwamen van heinde en verre. Mijn vriendin had een jongen in de klas, dat leek haar wel wat voor mij. Sjinkie was toen een heel druk baasje. Liep daar een beetje stoer te doen, héél aanwezig.”
Het was geen reden om elkaar te mijden. Integendeel. Inmiddels wonen ze samen. Niet op een flatje in Heerenveen, vlakbij de ijsbaan, maar in een eigenhandig verbouwd deel van Sjinkie’s ouderlijk huis. In de werkplaats ernaast, met zijn draaibanken en freesapparatuur, staat ook een oude Volkswagen uit de jaren zestig. Een opknapper. Project 2018 allicht.
Er is bijna geen plek waar je makkelijker rust kunt vinden. Hier, in het Lemsterland, laten water en landerijen zich niet of nauwelijks verdringen door bebouwing. Achter zijn huis strekt de vlakte zich uit. Een ideale plek om te mijmeren. Maar stilzitten en middagdutjes zijn niet aan hem besteed, hoe graag bondscoach Jeroen Otter dat ook anders ziet.
Otter weet dat Sjinkie, waar het shorttrack hem ter wereld ook brengt, altijd weer terugkeert naar zijn dorp. Het geeft hem de rust die nodig is om te presteren. ,,Het interesseert Sjinkie volgens mij niet echt wat er buiten dat dorp gebeurt. Ik denk dat als hij niet toevallig heel goed geweest was in shorttrack, hij vrijwel nooit buiten Bantega zou zijn gesignaleerd.”
Als klein kind leerde Sjinkie er schaatsen. Bij IJsclub De Polder, vlak bij huis. Met Menno, toen buurjongen en klasgenootje, nu nog altijd zijn vriend, ging hij op les in Heerenveen. ,,Ik ben er al gauw weer mee opgehouden. Sjinkie niet.” Met name shorttrack boeide. ,,Als-ie iets leuk vindt, dan wordt hij bloedfanatiek. Sjinkie moest en zou altijd winnen, met spelletjes of de skelterrace. Anders werd hij kwaad. We hebben vroeger regelmatig ruzie gehad. Ook bij EBC, de voetbalclub, kon hij soms echt flippen.”
Tot een paar jaar terug kon Knegt verbaal flink uit de bocht vliegen, inmiddels heeft hij heel wat meer zelfbeheersing. ,,Dat heeft Sjinkie echt moeten leren. Hij heeft gezien dat het succes in de weg stond”, aldus Fenna.
In De Pomp komen ze niet meer. Dat is meer iets voor de jeugd van nu. In het café, feitelijk de buren, drinkt hij, zo nu en dan, nog wel eens een colaatje. Ook als de rest wél bier drinkt. Menno: ,,Hij is de laatste jaren echt serieuzer geworden.” Dus, een week voor de Spelen nog ijshockeyen op de ijsbaan van het dorp, zoals in 2010, dat zal hij niet meer flikken. Otter: ,,Sjinkie weet als geen ander dat hij echt wel wat in Sotsji te zoeken heeft.”
In Café it Alde Weintsjil zijn ze klaar voor de Spelen. Ze willen het, op groot scherm, allemaal zelf zien als hij in de finale staat. Want Sjinkie zal het ze bij thuiskomst niet vertellen.

Advertisements

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s