Categorie archief: Basketbal

Dirk Nowitzki kan alles

Dallas Mavericks rekent in NBA Finals op veelzijdige Duitser

(Door Edward Swier)

DEN HAAG/DALLAS (GPD) – Ooit een mastodont van 2.13 meter als een ballerina pirouettes zien draaien? Of een kerel van die lengte dubbelgevouwen achter een piano gespot? Ook niet? Een dergelijke reus met een degen zien schermen, of op rolschaatsen getroffen? Evenmin waarschijnlijk. Toch bestaat hij. Dirk Nowitzki is de veelzijdigheid zelve. Unieke trainingsmethoden maakten van de Duitser één van de beste Europese basketballers ooit. Vanaf komende (dinsdag)nacht staat hij in de NBA Finals met de Dallas Mavericks.

Toen Dirk Nowitzki op zijn zestiende Holger Geschwindner ontmoette, was het gedaan met zijn fantasieloze jeugd. De voormalig captain van het Duitse olympische basketbalteam van 1972 leerde Nowitzki, een snel groeiende slungel uit de omgeving van Würzburg die lang twijfelde tussen handbal en basketbal, niets als raar te beschouwen. Niet alleen trainden de twee samen op het basketbalveld, maar ook buiten de sporthal werd hard gewerkt.Geschwinder leerde het jonge sporttalent dat alles mogelijk was. Wie wil leren schaken kan dat, saxofoon spelen ook. Pingelen op een gitaar, geen punt. Basketbal was zo’n beetje het makkelijkste. Nowitzki had daar, mede dankzij twee ouders met een sportieve achtergrond en zijn geweldige groeispurt, namelijk de meeste aanleg voor.

Nu nog werken de inmiddels 65-jarige Geschwindner en Nowitzki, die al in 1998 debuteerde  bij de Mavericks, samen. Vorige week raakte de tv-crew van ESPN, toevallig aanwezig op een ‘normale’ schottraining van Nowitzki, in opperste verbazing.  Ze zagen de Duitser in 50 minuten de meest bizarre oefeningen doen. Nowitzki (32) schoot uit alle hoeken en standen, met fantasie en vertrouwen. ,,Het was crazy, één van de meest bizarre dingen die ik ooit in het basketbal gezien heb”, zei ESPN’s Bob Salmi, zelf voormalig NBA-coach.

Zijn relatie met Geschwindner maakte van Nowitzki één van de meest veelzijdige basketballers in de NBA. Tuurlijk, hij heeft niet de souplesse van LeBron James, niet de hangtime van Kobe Bryant, maar schiet wel subliem – en vanuit alle posities in het veld. Zijn cijfers in de play-offs zijn duizelingwekkend; tegen hoge percentages vliegen de driepunters, vrije worpen en ‘fade-away jumpers’ erin. Het laatstgenoemde schot, waarbij de schutter achteruit springt om buiten bereik van zijn verdediger te blijven, is het moeilijkste dat bestaat. Nowitzki heeft het als zijn handelsmerk.

De ‘Bomber uit Beieren’, zoals hij wel wordt genoemd, staat voor de tweede keer in zijn carrière in de finale van de sterkste basketbalcompetitie ter wereld, de NBA. Net als in 2006 is de Miami Heat de tegenstander in de eindstrijd. Destijds werd het 4-2 voor de ploeg uit Florida, die gedragen werd door Shaquille O’Neal. Maar inmiddels heeft Miami een gedaanteverwisseling ondergaan. Guard Dwyane Wade, in 2006 ook al bij de Heat, kan terugvallen op de assistentie van center Chris Bosh, een schrielkip vergeleken bij Nowitzki, en LeBron James. De miljoenenploeg werd, tot ergernis van een groot deel van de Amerikaanse NBA-fans, afgelopen jaar bij elkaar gekocht.

Niet dat ze in Dallas overigens vies zijn van wat investeringen zo nu en dan. De steenrijke, excentrieke en overenthousiaste clubeigenaar Mark Cuban verzamelde met Jason Terry, Jason Kidd, Peja Stojakovic en Shawn Marionook een aardig stel spelers. Geen van allen is echter zo constant en veelzijdig als Dirk Nowitzki. Dankzij Holger Geschwindner.

De NBA Finals beginnen dinsdagnacht Nederlandse tijd in Miami. Er wordt ook gespeeld op 2, 5 en 7 juni en indien nodig op 9, 12 en 14 juni.

Geschreven voor de GPD-kranten op 30 mei 2011

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Basketbal

Shaq liep al paar jaar niet meer zo hard

Imposante basketballer Shaquille O’Neal zet punt achter NBA-carrière

(Door Edward Swier)

PARIJS (GPD) – Zakenman, rapper, acteur, clown, levend reclamebord, filantroop. En, o ja, basketballer. Shaquille O’Neal zet een punt achter zijn sportieve loopbaan. Het zal echter niet voor het laatst zijn dat Amerika een glimp opvangt van de 2,16 meter lange O’Neal.

Wie hem, met bijna vier miljoen anderen, op Twitter volgt, weet hoe druk de man al jaren is, buiten het basketbalveld dan. Shaquille O’Neal, die in de sporthal al een paar jaar niet meer zo hard liep, was niet in één hokje te vangen. Daarvoor zijn hokjes simpelweg te klein.

Met zijn ruim 150 kilo was O’Neal bij zijn entree in de NBA direct al een bezienswaardigheid. In 1992-1993, zijn eerste jaar bij de Orlando Magic werd hij tot rookie van het jaar, beste jongere, gekozen. En hoewel centers altijd al groot en sterk waren, was O’Neal toch een blok beton uit de extra categorie. Hij bleek bovendien extreem mediageniek, hetgeen zowel zijn werkgevers, de NBA als O’Neal zelf tot in extremis uitbuitten. De extra large teddybeer had een uitzonderlijk gevoel voor humor en zelfspot. Dat hij tegen een extreem laag percentage vrije worpen schoot, deed hem nauwelijks kwaad. Hij werd er alleen nog maar populairder door.

O’Neal, inmiddels 39, was overigens lang niet altijd een makkelijke jongen. Bij de club waar hij het meeste succes boekte, de Los Angeles Lakers, had hij ook de meeste heibel. Er werd een bepaald onfrisse strijd uitgevochten met Kobe Bryant, waarbij het beschuldigingen over en weer regende. Omdat Bryant ook besefte dat hij een stevige center als O’Neal onder de borden nodig had, was lange tijd sprake van een gewapende vrede.

Uiteindelijk staan op O’Neals erelijst een viertal NBA-titels, in 2000, 2001 en 2002 met de Lakers en in 2006 met de Miami Heat. Bovendien werd O’Neal in 1996 olympisch kampioen en twee jaar daarvoor al wereldkampioen met de Verenigde Staten. Met 28.596 punten staat hij vijfde op de topscorerslijst aller tijden van de NBA.

De laatste jaren van zijn carrière was de dominante speler van weleer, bij wie je altijd voor instortingsgevaar van de hal vreesde als hij weer eens ongenadig hard dunkte, overigens geen schim meer van de O’Neal van vroeger. Negentien jaren op het hoogste niveau hadden hun tol geëist. O’Neal kampte de afgelopen maanden bij de Boston Celtics met klachten aan de achillespees. Niet raar misschien ook als je weet dat O’Neal volgens de boekjes altijd zo rond de 150 kilo woog, maar er vaak nog wel twintig meer op de weegschaal bracht.

Woensdag maakte Shaq op Twitter zijn afscheid bekend. Met een filmpje. Het zal niet de laatste keer dat hij voor het voetlicht treedt. Al in zijn beste jaren als basketballer maakte hij rap-CD’s en speelde hij rollen in veelal matige B-films. Allicht dat hij die professies weer oppikt. ,,Ik heb altijd geprobeerd de mensen gelukkig te maken en daar zelf plezier uit te halen.”

Geschreven voor de GPD-kranten op 2 juni 2011

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Basketbal

De vrouwelijke Rik Smits

(Door Edward Swier)

SOEST (GPD) – Nederland krijgt zijn vrouwelijke Rik Smits. Basketbalster Sandra van Embricqs uit Soest zal komende zomer haar kunsten mogen vertonen in de WNBA,de damesvariant van de Amerikaanse profcompetitie. De dertigjarigeVanEmbricqs, die haar loopbaan begon bij Red Stars in Soest, gaat spelen voor de Los Angeles Sparks. ,,De kroon op mijn loopbaan”, zo liet ze gisteravond laat weten.

,,Ik heb onlangs nota bene nog overwogen te stoppen met basketbal. Was het gereis door Europa wel een beetje zat. Had met Bourges, mijn club in Frankrijk, de Europese clubtitel veroverd en dacht dat dat wel een mooi hoogtepunt was om mee af te sluiten”. Totdat een telefoontje deze week haar planning volledig veranderde. ,,Ik was eerder al eens uitgenodigd voor try-outs in LosAngeles, maar voelde daar weinig voor. Dacht: ‘ik speel al jaren aan de Europese top, als ze me nu nog niet kennen..’. Maar bij die try-outs vonden ze niet de juiste types, waarna ze mij belden en een contract aanboden”. Het leidde tot de nodige hectiek. Zo zit de geboren Surinaamse vanochtend bij het Amerikaanse consulaat voor haar visum, moet bovendien het vluchtschema nog bekeken worden. ,,Het trainingskamp is al begonnen, maar ze weten dat ik later kom”.

Van Embricqs, morgen vertrekt ze, is de eerste Nederlandse die het zo ver schopt. De WNBA werd vorig jaar geïntroduceerd als tegenhanger van de verschrikkelijk populaire mannencompetitie. De salarissen en toeschouwersaantallen bij de WNBA liggen weliswaar nog lang niet zo hoog als in de NBA, maar het is de organisatie wel menens. Zo werd vorig jaar ruim dertig miljoen gulden gestoken in marketing, staan er grote sponsors achter het project en was bovendien het overgrote merendeel van de wedstrijden live op televisie. De competitie wordt afgewerkt in de zomermaanden, juist de periode dat de NBA stilligt.

,,Vorige zomer heb ik diverse wedstrijden gezien in het stadion. En niet alleen. Het zat bomvol. Met filmsterren, MagicJohnson, andere grote basketbalhelden, maar ook heel veel families. De NBA lag stil, de WNBA was The Thing in LA”.

,,Ik was”, lacht Van Embricqs, ,,sowieso van plan deze zomer weer naar LA te gaan, om er vakantie te gaan vieren. Vakantie zal het nu niet worden. Maar reken maar dat ik het er echt naar mijn zin zal hebben”.

Dat uitgerekend Los Angeles Sparks, het zusje van de Lakers dus, interesse toonde in Sandra van Embricqs mag geen verwondering wekken. In haar studietijd speelde de Soestse namelijk voor het gerenommeerde UCLA, de universiteit van Los Angeles.

Sinds haar studietijd leefde Van Embricqs als een van de weinige vrouwelijke Nederlandse basketbalsters van haar sport. Zo was de forward, die in de Nederlandse competitie groot en sterk genoeg was voor de centerpositie, actief bij het toen professioneel geleide Texim Tonego uit Haaksbergen en kwam ze verder uit voor diverse Zuid-Europese topploegen. Afgelopen seizoen speelde de geboren Surinaamse voor het Franse Bourges, dat de Europese clubtitel veroverde. Het telkens verkassen van Portugal, naar Spanje, richting Turkije en Griekenland, ging Van Embricqs behoorlijk vervelen. ,,Het is best vermoeiend. In het begin is het leuk, spannend ook. Je ziet nog eens wat, maakt van je hobby je beroep. Maar daarna wordt het een sleur, ga je steeds vaker aan andere dingen – zoals je toekomst na het basketbal – denken”.

Wanneer ze even in Nederland was, verbleef ze telkens bij haar moeder in Soest. ,,Ik ben hier meestal een of twee weekjes per jaar en verder altijd op reis”. Aan haar eerste basketbalstapjes bij Red Stars denkt Van Embricqs nog regelmatig terug. ,,Niet dat ik hier ooit nog weer zal gaan spelen hoor, maar het heeft wel een dierbaar plekje in mijn hart. Red Stars en Soest hebben toch een groot deel van mijn jeugd bepaald. Maar straks, als ik echt stop, dan denk ik toch dat ik definitief naar Amerika trek. LA is mijn tweede thuis, ik voel me er op m’n plek. Dat ik uitgerekend daar mag gaan spelen, maakt deze droom alleen nog maar mooier”.

Voor De Gooi-en Eemlander (en andere GPD-bladen), 13 mei 1998

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Basketbal