Categorie archief: Feyenoord

Fred Rutten heeft tijdens ‘sabbatical’ geleerd het leven weer te waarderen

Nieuwe Feyenoord-trainer wijzer geworden van jaartje vrijaf

Door Edward Swier

Plots had hij zelf de macht over zijn agenda, kon Fred Rutten zomaar op bezoek bij familie en vrienden. Ze zagen hem zowaar weer op verjaardagen en etentjes. Of betrapten hem met een boek op de bank. ,,Ik ben het leven anders gaan ervaren, intenser.”

Voetbaltrainers. Die praten toch over weinig anders dan systemen. Vraag ze iets persoonlijks en het wordt al snel stil. Ongemakkelijk. Fred Rutten is echter anders. Iedere wedstrijdvoorbeschouwing of persconferentie bij zijn nieuwe club Feyenoord strooit hij met persoonlijke anekdotes. Wijsheden uit het oosten. ,,Zeg jij tegen mij dat het regent, bevestig ik dat het giet. En zeg jij dan dat het plenst, dan zitten we al snel tegen een overstroming aan. We maken het in het voetbal met zijn allen al snel erger dan het is.”
Het valt op in Rotterdam. De opvolger van Ronald Koeman gaat graag de diepte in. Een perspraatje kan dan zomaar een écht interessant gesprek worden. Het maakt de aanloop naar een nieuw eredivisieseizoen – Feyenoord trapt zondag af bij ADO Den Haag – interessant.
Er is voor deze gelegenheid zelfs een perfect moment gekozen. Het is één van die dagen dat het zo ongenadig hard regent. In de Heerlickheijd van Ermelo zitten we echter droog. Het mag nog vroeg op de dag zijn, maar de open haard staat al aan. Tijd voor een goed gesprek. En een wijntje, oppert de trainer. ,,Maar, doe toch maar koffie”, zegt hij tegen de serveerster.
Hier zit geen gestresste trainer, maar een persoon die het leven weer extra heeft leren te waarderen. Rutten speelde al langer met de gedachte eens een ‘sabbatical’ in te lassen. Maar toen Vitesse langskwam was hij toch weer gezwicht. Het werd nota bene ook nog eens een tropenjaar, bij een club waar niets normaal bleek. In mei 2013 begon eindelijk het jaar vrijaf.
Hoewel het heus – na een aantal maanden al – begon te kriebelen, en hij zelfs weer geregeld twee wedstrijden tegelijk op tv en laptop keek, maakte Rutten het jaar vol. ,,Wat ik heb gedaan? Eigenlijk alles wat spontaan in me opkwam. Wilden we weg, dan pakten we de auto. Ik was leidend in mijn eigen agenda. Dat vond ik heel prettig.”
Het contact met familie en vrienden werd geïntensiveerd. ,,Tuurlijk, ik kende mijn familie al. Maar je leert zo’n jaar toch weer bij. Weet je, je maakt weer opnieuw kennis met je sociale leven. De jaren ervoor heb je als trainer toch in een tunnel geleefd. Dat wat erbuiten gebeurde, maakte je heus wel mee. Maar toch niet zo heel bewust. Verjaardagen, geboortes en zelfs sterfgevallen, ik heb ze afgelopen jaar anders mee mogen maken. Dat is heel erg goed bevallen.”
Aanvankelijk keek hij amper voetbal. Later werd dat wel meer. Aanbiedingen wees hij beleefd af. ,,Ik ben nog wel drie, vier dagen naar Bayern München geweest. Heb ik de training bekeken.” Tactische plannetjes liet hij voor wat ze waren. Wel las hij veel. Over de psyche van de topsporter. ,,De beleving van de huidige topsporter is, dat had ik als trainer al ervaren, anders dan in mijn tijd. Niet slechter, niet beter. Maar anders. Spelers hebben nu vaak heel andere motivaties. Vroeger wilde je zo snel mogelijk in het eerste elftal te komen. Nu willen spelers bijvoorbeeld zo snel mogelijk status winnen. Om in een Ferrari te kunnen rijden. Dat is een andere beleving. Niet slechter, niet beter. Het maakt ook niet uit wat je motivatie is, als je er maar één hebt.”
Dat wat hij eigenlijk wel wist, zag hij al lezend bevestigd. ,,Als coach moet je een behoorlijke bagage hebben. Je moet empathisch vermogen hebben, je moet je in kunnen leven wat spelers voelen. Zo’n houding wordt in de coaching steeds belangrijker. Spelers zijn steeds egocentrischer. Ik geef geen negatieve lading aan dat woord, maar het is zo. In eerste instantie denkt een speler altijd aan zichzelf. Dat was vroeger ook. Maar nu denkt hij eerst aan zichzelf, dan nog een keer, en dan aan het team. Dat hoeft niet per se een slechte ontwikkeling te zijn, als je iedereen uiteindelijk maar een en dezelfde kant op kunt laten kijken.”
,,Ik geloof niet dat er lastige jongens bestaan. Hele generaties krijgen een dergelijk etiketje opgeplakt. Vaak ligt dat helemaal niet aan die generatie, maar aan de mensen die er mee om moeten gaan.”
Het (bij)geleerde kan hij nu weer in de praktijk brengen. Rutten kreeg bij Feyenoord al veel op zijn bordje. Het blijkt lastig adequate vervangers voor de vertrokken spelers te vinden. Bovendien wachtte al veel te snel de internationale confrontatie met Besiktas, met twee kansloze nederlagen tot gevolg. Nu start komend weekeinde de competitie al. Rutten is inmiddels duidelijk uit zijn rustmodus. ,,Maar, dat was ik in mei eigenlijk al. Ik had het echt gemist.” Fysiek en mentaal heeft hij duidelijk baat gehad bij het jaartje vrijaf. Of dat ook sportief zijn uitwerking gaat hebben? Rutten is er zelf ook nieuwsgierig naar. ,,Dat kan ik nu nog niet zeggen, dat zal ik gaan ervaren. Weet je, ik ben daar zelf ook wel benieuwd naar eigenlijk.”

Dit verhaal verscheen afgelopen week in de dagbladen van De Persdienst, voorafgaand aan de start van een nieuw eredivisieseizoen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Edward Swier Media, Feyenoord, Voetbal

Emotionele avond voor Feyenoord

feyenoordZijn afwezigheid in Almelo werd gevoeld. De naam van Feyenoord-trainer Ronald Koeman lag woensdagavond in het Polman-stadion op ieders lippen. Terwijl zijn team trachtte de laatste acht in het KNVB-bekertoernooi te halen, kreeg Koeman het verlies van zijn vader voor de kiezen. Dat de Rotterdammers, na strafschoppen, van Heracles wonnen, kon hem voor deze keer gestolen worden. De dvd zal hij later ook met weinig plezier terugkijken.

Zonder eigen fans én zonder hoofdcoach beleefde de selectie van Feyenoord een emotioneel lastige en sportief nog veel minder eenvoudige avond in Almelo. De bekerwedstrijd begon met een minuut stilte ter nagedachtenis aan Martin Koeman (75), die net als zijn zoons Erwin en Ronald voor Oranje uitkwam en na zijn carrière het trainersvak inging.

Koeman senior werd zondag getroffen door een hartstilstand, sindsdien lag hij in coma. Zoon Ronald verzorgde in het begin van de week weliswaar nog de training in Rotterdam, er was gisteren wel al besloten dat hij bij de wedstrijd in Almelo zou ontbreken. Juist toen de Feyenoord-bus bij het Polman-stadion arriveerde, werd via Twitter bekend dat Koeman senior was overleden. In de kleedkamer werden de spelers op de hoogte gebracht van het persoonlijke verlies in de familie van hun trainer. Direct daarna werd besloten dat er een minuut stilte in acht zou worden genomen. De Rotterdammers speelden bovendien met rouwbanden. Er hing in het stadion een groot spandoek waarop de familie Koeman sterkte werd toegewenst.

Onder leiding van Koemans assistenten Giovanni van Bronckhorst en Jean-Paul van Gastel maakte Feyenoord een sterke start op het kunstgras in Almelo. Na twaalf minuten draaide Pellè, met ex-Feyenoorder Bart Schenkeveld in de rug, met zijn linker de bal fraai langs Remko Pasveer. De Rotterdamers vielen daarna ver terug. Niet alleen bleef de 0-2 uit – een kopbal van Stefan de Vrij werd door Pasveer uit de kruising getikt –, het werd bovendien nog voor er een half uur verstreken was alweer 1-1. Bryan Linssen maakte dat De Vrij en Joris Mathijsen er niet goed uitzagen. De tweede helft was van een belabberd niveau. Mark Uth kreeg een tweetal kansen voor Heracles, maar het futloze Feyenoord kwam pas in blessuretijd weer in de buurt van Pasveer. Schaken kon een verlenging niet voorkomen. In het extra half uur kreeg Stefan de Vrij zijn tweede gele kaart, maar het statische evenwicht werd nauwelijks verbroken. Vanaf de strafschopstip was Feyenoord echter foutloos, Ben Rienstra miste de zesde strafschop van Heracles.

Zodoende bleef Feyenoord uitschakeling bespaard. Het leidde tot euforie bij een klein deel van de 6000 aanwezigen. Officieel ontbraken in het Polman-stadion Feyenoord-fans. Voor het duel was de tijd- en geldverslindende buscombi verplicht gesteld. Feyenoord voelde daar niks voor en besloot geen kaarten voor het duel af te nemen. Her en der in het stadion zaten echter wel bijna tweehonderd Feyenoord-fans. Zij hadden tickets weten te bemachtigen en maakten het de stewards en politie knap lastig om de orde te bewaken. Na de 0-1 werd groen vuurwerk afgestoken, hetgeen tot onrust op de tribune leidde. Later normaliseerde de situatie. Allicht was het handiger geweest de toch binnengekomen Feyenoord-fans in het lege uitvak te plaatsen.

Alsof de situatie niet al triest genoeg was, werd Ronald Koeman woensdagavond ongewild ook nog het lijdend voorwerp van een nogal ongelukkig getimed persbericht van KNVB-directeur Bert van Oostveen. Die vond het nodig via de media in te gaan op de aanstelling van de volgende bondscoach. Volgens Van Oostveen bewandelde de KNVB ,,de Koninklijke route” en nam het ,,de gepaste zorgvuldigheid in acht.” De directeur betaald voetbal zei tot januari geen namen te noemen, maar had in de media recent ,,complottheorieën en feitelijke onjuistheden voorbij zien komen en zag zich genoodzaakt” te reageren. ,,De gesuggereerde theorieën vind ik bijzonder hinderlijk en verbazen mij ten zeerste. En laat ik helder zijn: het beeld zoals nu geschetst is absoluut onjuist. De KNVB heeft nimmer het initiatief genomen met Ronald Koeman of zijn zaakwaarnemer over een eventueel bondscoachschap te praten.”

Om die uitlatingen te doen op het moment dat de KNVB wist dat Koeman senior in kritieke toestand in het ziekenhuis lag, is op zijn zachtst gezegd ‘niet kies’.

Dit verhaal stond donderdag 19 december 2013 in de kranten van De Persdienst

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Edward Swier Media, Feyenoord, Voetbal

Soms wordt het allemaal eventjes teveel

feyenoord

Clasie zakt, met heel Feyenoord, door de ondergrens

(Door Edward Swier)

HEERENVEEN – Het staat er echt, in de pas verschenen biografie van Ronald Koeman. Cristian Chivu, Wesley Sneijder, Phillip Cocu, Zlatan Ibrahimovic; ze staan allemaal in zijn favoriete elftal. Stuk voor stuk spelers met wie Koeman eerder werkte. In de basisopstelling één Feyenoorder: Jordy Clasie. Koeman rekent hem tot de drie beste middenvelders die hij sinds 1999 coachte. Maar ook de oogappel van de trainer heeft weleens een mindere dag. De 21-jarige, na de 2-0-nederlaag bij Heerenveen, met zelfkennis: ,,Ik was gewoon slecht, we waren allen onszelf niet.”

 Soms wordt het allemaal eventjes teveel. Zelden zal Clasie zich na een duel zo ongelukkig hebben gevoeld. Hij liep een gele kaart op, is vrijdag (tegen VVV) geschorst. De kampioenskansen zijn aanzienlijk geslonken, fysiek en mentaal was hij gebroken. Een dikke snee in zijn neus was het enig zichtbare leed, van binnen was het een grotere janboel. Zijn schouder, voor de vierde keer dit jaar uit én weer in de kom geschoten, zeurde flink. ,,Dat zal ik nog wel een aantal dagen voelen.” Bovendien waren er vraagtekens. Hoe kon het dat hij de ballen nu toch allemaal zó slecht had geraakt? Enkele keren had hij in het veld vertwijfeld naar zijn hoofd gegrepen. Wat was er mis met hem? Wat was er mis met zijn ploeggenoten? En, komt dat weer goed?

Clasie: speler van Oranje, nadrukkelijk in beeld bij Fiorentina, in een roes met zijn zich al even stormachtig ontwikkelende leeftijdsgenootjes. Die Clasie zakte door de ondergrens. En met hem heel Feyenoord.

Met elf Nederlanders in de basisopstelling werd duidelijk dat wel heel veel van die ene Italiaan moet komen. Het ontbreken van de geschorste Graziano Pellè legde de onvolwassenheid van het huidige Feyenoord bloot. ,,Als team hebben we gefaald, we waren niet eens een team. Het ontbrak aan alles. We waren slordig, niet scherp, wonnen geen duel. Heerenveen was feller, niemand durfde.” Onder aanvoering van schoffelaar Joey van den Berg en kunstenaar Filip Djuricic speelde Heerenveen met Feyenoord. Vlak voor tijd velden Alfred Finnbogason en Yassine El Ghanassy het vonnis.

Excuses zocht Clasie niet. Dat het ritme hinderlijk onderbroken was door een interlandweek, wilde Clasie niet aanvoeren. Tuurlijk had het voor een andere mindset gezorgd. ,,Maar ik kan er niet vermoeid van zijn geraakt.” Zowel tegen Estland als Roemenië viel Clasie in de slotfase in, er stond al niets meer op het spel. Toch had het er alle schijn van dat de jonge Feyenoorders moe waren na het weekje met Van Persie en co.

De gesprekken dan over zijn mogelijke overgang naar Fiorentina? Allicht dat ze door Clasie’s hoofd spoken, maar Clasie zegt dat het geen invloed heeft. ,,Ik ga er pas na het seizoen over nadenken, wil me nu volledig op Feyenoord richten.” Dat Ronald Koeman zijn jonge spelers adviseert nog minimaal een seizoen te blijven, is dan misschien eigenbelang, de trainer heeft wel gelijk. Jean-Paul Boëtius, Tonny Vilhena en Bruno Martins Indi hadden zaterdag allen een mindere dag, Stefan de Vrij maakte ook een domme fout waardoor het 2-0 werd. De indrukken van de laatste weken, waarbij het wel leek of het leven één lange vrolijke, door een dik olifantje geleide polonaise was, hebben er allicht harder ingehakt dan een ieder voor mogelijk hield.

Feyenoord, Clasie incluis, was zaterdag bovendien compleet ideeloos. Begonnen met twee spitsen, moest Lex Immers al snel inschuiven. Na zijn wegvallen met een enkelblessure werd Schaken naar de punt van de aanval gedirigeerd. Het waren de opties die Koeman vooraf had bedacht, het bleek niet te werken. Clasie: ,,We hadden geen plan a, geen plan b en ook geen plan c. Tuurlijk misten we een aanspeelpunt, een man die de ballen neerlegt voor je, of goed vasthoudt. Een man die je met een lange bal aan kunt spelen, als je het even niet meer weet….”

Voor de kranten van De Persdienst. Gepubliceerd op dinsdag 2 april 2013

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Feyenoord, Voetbal