Categorie archief: Softbal

Softbalsters Nederland zoeken steun ‘geloofsgenoten’ op WK in eigen land

DagmarBloeming2Ze willen het liefst alleen aan softbal denken. Maar met het spookbeeld voor ogen dat straks mogelijk de financiële basis wegvalt voor hun professionele benadering van de sport, blijkt het toch lastig presteren. De Nederlandse softbalsters staan zodoende, na de eerste drie duels op het WK in eigen land, al met de rug tegen de muur. Daar deed zelfs een 8-1-zege op Italië niets aan af.

Door Edward Swier

Er zijn dingen die bondscoach Craig Montvidas allang niet meer hoeft te zeggen tijdens de wedstrijdbespreking. ,,Die meiden kennen van elk duel het belang.” Het is feitelijk al jaren niet anders.
Sinds softbal in 2009 door het IOC van het olympisch programma werd gehaald, moeten de Nederlandse vrouwen. Drie keer werden ze Europees kampioen. Natuurlijk, omdat ze het wilden. Maar vooral ook omdat het moest. Anders zou de geldkraan van NOC*NSF worden dichtgedraaid. Nu zouden ze liefst genieten van een WK in eigen land. Het eerste op Europese bodem. Iets om trots op te zijn.
Maar ze spelen de wereldtitelstrijd in Haarlem met een zware rugzak op. Oranje moet vijfde worden, willen ze de steun vanaf Papendal behouden en niet terugvallen in de rangen van andere sporten in de marge. ,,Dan gaan we echt terug in de tijd”, aldus Montvidas. ,,Dan zal softbal in Nederland op zijn gat komen te liggen”, voegt aanvoerster Saskia Kosterink (foto) toe. ,,Iedereen beseft dat we die topvijf eigenlijk echt móeten halen.”
SaskiaKosterink2Het is een hele last. Het voelt niet fijn om onbegrepen te zijn. Kosterink, één van de drie Nederlandse speelsters die er op het laatste olympische toernooi (Peking 2008) nog bij was, is dolgelukkig in Haarlem eindelijk eens onder gelijkgestemden te zijn. ,,Die volle tribunes, dat is geweldig. Je weet niet half hoe fijn het is als er zoveel mensen achter je staan.”
Eerst was er het IOC dat softbal van het olympisch programma verwijderde, daarna deed NOC*NSF zijn uiterste best de toelage terug te schroeven. Dat de NOS voor dit weekeinde nog niet met een cameraploeg in Haarlem was gesignaleerd, stak ook een beetje. De Nederlandse softbalsters hebben het idee dat vrijwel iedereen toch op zijn minst een beetje tegen ze is. ,,We hebben de afgelopen zes jaar net even teveel tegenslagen gehad.”
Dat zich afgelopen winter opeens een sponsor aandiende, zorgde volgens Montvidas dan ook voor een enorme boost. Niet alleen de centen van postbedrijf Sandd waren welkom, maar vooral de plotse aandacht van een serieus bedrijf deed goed. Montvidas: ,,Dat was wel het allerbelangrijkste. Dat er eindelijk weer iemand was die in ze geloofde.”
Niets liever willen de Nederlandse softbalsters een ieder die hen steunt terugbetalen. Vooralsnog valt dat niet mee. Vrijdagavond op de openingsavond van het WK ging Nederland voor zo’n vierduizend kijkers in sneltreinvaart onderuit tegen de VS. In vier innings was het bekeken: 10-0. Zaterdag werd een eender resultaat geboekt. Echter, de 5-4-nederlaag tegen Taiwan kreeg pas na liefst 11 innings zijn beslag. Drieënhalf uur softballen, voor niks.
Tot twee keer toe werd in de tie-break een voorsprong genomen. Eerst werd het 2-1, daarna zelfs 4-2. Kosterink: ,,Twee keer scoren in tie-break, een verzekeringsrun maken, dat is meestal voldoende.” Maar pitcher Dagmar Bloeming (eerste foto) was op, kon de klus net niet afmaken. In de elfde slagbeurt ging het uiteindelijk mis. Bondscoach Montvidas (foto) wist het meteen: ,,Nu moeten we vier van de vijf resterende wedstrijden winnen.”
CraigMontvidas3Zaterdagavond had hij geen woorden meer vuil gemaakt aan de nederlaag. ,,Het gaat er nu niet om wat je zegt, maar wat je niet zegt.” Gistermorgen was de bespreking begonnen met een korte terugblik. ,,Er waren ook genoeg positieve dingen om op terug te kijken.”
Vervolgens draaide alles erom van Italië te winnen. Dat moest. En lukte, tussen de buien door: 8-1 in slechts 5 innings. ,,We waren agressief, konden Italië meteen onder druk zetten. We hebben alles nu nog in eigen hand, zijn weer in de running.”

Resterende programma

Om uitzicht te houden op een plek bij de eerste 5 – de minimale eis van NOC*NSF om de A-status niet kwijt te raken – dient Oranje van de resterende vier duels er minimaal drie winnen. Botswana (donderdag) en Groot-Brittannië (woensdag) mogen geen problemen opleveren, Australië lijkt op voorhand te sterk. ,,Dat is de nummer drie van de wereld. We zullen echter vechten voor een goed resultaat”, aldus bondscoach Craig Montvidas over de wedstrijd van komende avond. Met name de confrontatie van dinsdagavond met de Dominiciaanse Republiek, aanvang 20.00 uur, lijkt cruciaal.

Dit verhaal verscheen maandag 18 augustus in diverse kranten van De Persdienst. De foto’s zijn tijdens de wedstrijd Nederland-Taiwan gemaakt door Suzanne Laman.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Edward Swier Media, Olympische Spelen, Softbal

Vergeet het maar

(Door Edward Swier)

BUSSUM (GPD) – In Atlanta zal softbal een officiële olympische sport zijn. Nederland hoopt op een startbewijs voor 1996. Dat zal echter slechts te verdienen zijn wanneer volgend jaar tijdens het WK in Canada een prominente plaats – mogelijk bij de eerste acht, maar wellicht zelfs de eerste zes – wordt ingenomen. ,,Een mogelijkheid”, aldus bondscoach George Presburg. ‘Een zware opgave, maar geen utopie’, laten bondsbestuurders Jos Gieskens en Egbert van der Sluis blijken. En wat denkt Anouk Mels, één van Neerlands beste pitchers? ,,Als Presburg blijft, komen we er nooit. We konden op het EK niet eens van Italië winnen, en dan zouden we op het WK hoog moeten eindigen? Nou, vergeet dat maar”, zegt de Bussumse.

De speelster van HCAW ontbrak op het lijstje dat de KNBSB eind vorige week openbaar maakte. Mels heeft namelijk bedankt voor Oranje omdat ze ,,er voor past iedere keer zeker drie stappen terug te doen”. Ze bedoelt: Presburg begrijpt maar weinig van softbal. Slechte ervaringen tijdens het EK van vorig jaar in Bussum, waar Oranje faalde door in de finale van Italië te verliezen, maakten dat haar besluit al maanden vaststond. Mels’ teamgenote Mereille Hammink zegde eveneens af. Zij voelde zich, om nagenoeg dezelfde redenen, ,,niet voldoende gemotiveerd” het bondsshirt te dragen.

Luciënne Geels, Margot Mels (beiden Twins) en Ingrid Kroon (HCAW) bedankten ook, maar voerden daarvoor te drukke werkzaamheden en/of lichamelijke redenen aan. Kortom, Presburg gaat op pad met een sterk verzwakte selectie, waarin met name de pitchersstaf erg mager is. Al wil Presburg, die zich voorbereidt op de Haarlemse Softbalweek (17-25 juli), daar zelf niets van weten. ,,Of je iemand mist of niet, dat blijft altijd subjectief. Deze groep is in ieder geval heel sterk. Ik heb er veel vertrouwen in”.

De manager uit Heerhugowaard lijkt overigens wel meer dingen niet te weten. Gevraagd naar de redenen waarom Hammink en Mels bedankt hebben, komt Presburg met algemeenheden als ,,Mereille heeft tijdelijk een stapje teruggedaan” en ,,Anouk heeft gekozen voor softbal zonder het Nederlands team”. Dat het duo ‘nee’ zei omdat het er op technisch en tactisch gebied een andere mening dan de coach zelf op na houdt, gelooft Presburg niet. ,,Echt, dat is voor het eerst dat ik dat hoor”. Het moet een leugentje om bestwil zijn, want Mels zegt dat zij Presburg menigmaal duidelijk maakte wat zij van zijn manier van werken vond. ,,Misschien beseft hij gewoon wel helemaal niet dat het kritiek op zijn beleid is. Dat kan toch”. Ze lacht.

De eerste keer dat Mels ageerde tegen Presburgs verschijning was nota bene de dag dat hij tot bondscoach gekozen werd. ,,Ik wist toen nog niks van zijn kwaliteiten, kende de man helemaal niet. Had nog nooit van hem gehoord. Dat was op zichzelf natuurlijk al vreemd. Als selectie dachten we dat Ans Kroon en Ton Hendriks de coaches zouden worden. Maar opeens kwam men met Presburg op de proppen. Dat vond ik geen stijl. Ik heb toen al de kont tegen de krib gegooid”.

En niet alleen Mels. Acht dames stelden zich niet beschikbaar voor Oranje. Een jaar later, met het EK in haar woonplaats voor de deur, keerde Mels op haar schreden terug. ,,Ik heb vooraf gezegd dat ik het absoluut niet op had met Presburg, maar je moet het eens proberen hè”. Het werd geen succes. ,,Tijdens de teambespreking die op de EK-finale volgde, werd gevraagd naar onze mening. Ik heb toen duidelijk gezegd wat ik ervan vond”.

En dat is weinig goeds: ,,Bij HCAW zijn we vrij professioneel bezig. De nieuwste technieken en tactieken worden doorgenomen. We maken bovendien gebruik van scouting, zodat we precies weten wat we van onze tegenstanders kunnen verwachten. Bij Oranje gebeurt niets van dat al. Presburg ziet daar het nut niet van in. Nou ik wel. Wij wonnen, mede dank zij onze scouting, met HCAW de Europacup-finale van de beste Italiaanse clubploeg. Presburg meldde vlak voor de EK-finale dat Italië goed op hoge ballen sloeg, en slecht op lage ballen. Bleek net andersom te zijn. Ik bedoel maar”, aldus Mels, die Presburg sprak tijdens een toernooi bij DSC’74 en aldaar voor de eer bedankte. ,,Eer? Dat zou het inderdaad moeten zijn. Maar, je moet drie stappen terug. Zeg nou zelf, Ruud Gullit gaat toch ook niet bij een afdelingscluppie als AW of BFC voetballen?”.

Hammink trekt minder fel van leer dan haar teamgenote, maar ook zij wil (na enig aandringen) haar bedankje wel toelichten. ,,Ik wil de lol in het spelletje houden. En, dat heb ik niet als ik met Presburg op pad ben. Het is een goede vent hoor, maar ik heb gewoon andere ideeën over softbal”. Hammink vindt dat ze tijdens het EK ,,erg weinig” gegooid heeft. De in Spijkenisse woonachtige pitcher maakte zich echter bovenal erg druk over het feit dat Presburg er geen heil in zag om Petra Beek, de vaste catcher bij HCAW, te laten achtervangen op het gooien van Hammink. Tijdens de EK-finale zat Afke Nijdam achter de plaat. Die samenwerking werd een fiasco, met enkele kostbare fouten tot gevolg. ,,Misschien dat mijn liefde voor softbal het binnenkort wint, maar momenteel kan ik de motivatie voor Oranje niet opbrengen”.

 Jos Gieskens, in het dagelijks leven burgemeester van Loosdrecht, is als vice-voorzitter van de KNBSB eerste verantwoordelijke voor alle softbalzaken. Hij weet, verbazingwekend genoeg, niets van de problematiek. ,,Maar, bij elke bond, bij elke selectie is er weleens wat. Daar lig ik dan ook niet echt wakker van. Dat zeg ik echter zonder dat ik precies weet wat er in dit specifieke geval aan de hand is”. Gieskens, die een weekje in het buitenland vertoefde, zegt toe hier en daar te gaan informeren.

Bijvoorbeeld bij Egbert van der Sluis, belast met de post ‘technische zaken softbal’ bij de KNBSB. ,,Ik wist dat Anouk Mels en George Presburg niet samen door één deur konden. Maar, dat ze bedankt heeft omdat ze het technische en tactische concept van Presburg maar niks vindt, dat was mij niet bekend. De officiële formulering luidt dat ze geen tijd meer wilde opofferen voor Oranje, omdat ze er te weinig voor terugkreeg”. Van der Sluis ziet, hoewel hij beseft dat de selectie verzwakt is (,Ik vind het jammer dat Anouk Mels niet bij de selectie zit, je kan eigenlijk niet om haar heen”.), voorlopig geen enkele reden om met Mels, Hammink en Presburg om de tafel te gaan zitten. Die houding lijkt een bevestiging van Hamminks woorden: ,,Er moet een hoop veranderen. Maar ik ben bang dat het ijdele hoop is. Ze luisteren toch nooit naar ons”.

Voor De Gooi-en Eemlander, 6 mei 1993

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Softbal