Categorie archief: Tennis

Lot- en bondgenoten

Ivan Lendl moet Andy Murray de weg wijzen

De afgelopen twee jaar stond Andy Murray telkens in de finale van de Australian Open. Maar ook dat maakt van de Brit nog geen favoriet voor het toernooi in Melbourne, dat maandag begint. Murray struikelde tot op heden, in zijn 24 grandslamoptredens, altijd over één van de hordes. Voormalig toptennisser Ivan Lendl moet daar verandering in brengen. Hij heeft ervaring met het verliezen van finales.

(Door Edward Swier)

DEN HAAG/MELBOURNE (GPD) – Het verhaal gaat dat ze zich in de voorbije decembermaand – bij hun eerste ontmoeting in Florida – direct blootgaven aan elkaar. En dat voor twee figuren die toch niet bepaald bekend staan als de meest spontane ter wereld. Drie uur lang werd er gepassioneerd gepraat. Ivan Lendl en Andy Murray bleken elkaar gevonden te hebben.

Lendl, zonder enige ervaring als coach, vertelde honderduit over wat hij dacht van de huidige generatie toptennissers, had scherp de sterke én zwakke punten van Roger Federer, Rafael Nadal en Novak Djokovic voor ogen. Op vragen van Murray, die steeds verder op het puntje van zijn lederen fauteuil was gaan zitten, had Lendl geregeld een pasklaar antwoord. De voormalige Tsjech, die toch maar weinig op leek te hebben met het moderne tennis, maakte indruk op Murray én de rest van zijn begeleidingsstaf.

Dat de twee sinds de jaarwisseling samenwerken, is er een niet meer dan logisch vervolg op. Dat Murray nu ook een grandslam gaat winnen, moet dáár weer een vanzelfsprekend uitvloeisel van worden. De twee hebben namelijk meer gemeen dan hun lengte, ietwat saaie voorkomen en solide baselinespel. Net als Murray weet Lendl dondersgoed wat het is om grandslamfinales te verliezen.

Murray stond de afgelopen twee jaar in de finale van de Australian Open, maar de queeste om zijn eerste grandslamtitel te behalen, liep op de klippen tegen Federer (2010) en Djokovic (2011). In 2008 had hij ook al een kans gekregen op de US Open. In de finale was daar Federer een bangige Murray de baas. Lendl verloor, tot zijn 24ste, zelfs zijn eerste vier grandslamfinales, voor hij er acht wél op zijn naam wist te schrijven. Murray is nu, inderdaad, 24.

,,Het is net Groundhog Day”, aldus Lendl. Hij verwees daarmee naar een film met Bill Murray – een Amerikaan en dus geen familie van de Schotse Andy – waarin alles zich, als de wekker gaat, weer herhaalt. Het maakt het leven, op een gegeven moment, zoveel makkelijker. Wie weet dat er over twintig tellen een auto van rechts komt, steekt óf snel over óf wacht gewoon eventjes.

Lendl kan, met andere woorden, Murray precies vertellen wat hem, op jacht naar een eerste grandslamzege, te doen staat. ,,Hij heeft een hoop meegemaakt waar ik ook tegenaan ben gelopen. Ik ben zeker dat hij me mentaal met sommige dingen kan helpen”, vertelde Murray afgelopen week in Brisbane, waar hij – de samenwerking was amper gestart – een voorbereidingstoernooi op de Australian Open op zijn naam schreef.

Lendl stond in zijn hoogtijdagen weliswaar bekend als een wat nukkig heerschap, maar werd ook immer geroemd om zijn professionalisme, tactische vermogen, ijzeren discipline en haast obsessieve oog voor detail. Hij was bovendien, na zijn eerdere miskleunen, mentaal ijzersterk. ,,Als geen ander kan Ivan aan Andy Murray leren hoe belangrijk body language, lichaamstaal, is”, aldus Mats Wilander.

Dat Lendl, die liefst 270 weken nummer één van de wereld was, zich nu als coach op de tennisbaan begeeft, is opmerkelijk. Niet eerder toonde hij aspiraties in die richting. De tot Amerikaan genaturaliseerde Tsjech kwam afgelopen jaar voor het eerst uit in het veteranencircuit. Op Hilton Head Island, in South Carolina, opende hij vorig jaar een tennisacademie. Vier van zijn vijf dochters zitten inmiddels op de universiteit en zijn het huis uit. Op het golfen is hij stiekem een beetje uitgekeken en de rug die hem lang hinderde, speelt minder vaak op. ,,Steeds meer mensen vroegen me, wanneer ik het coachen nu eens op zou pakken. Dit leek me het juiste moment.”

Zelfs John McEnroe, eeuwige rivaal en bepaald geen vrienden met Lendl, is het daar mee eens. McEnroe noemde Lendl eerder al ,,iemand die niet bepaald het beste in anderen bovenhaalt, een egöist, een beangstigende robot.” Maar nu gelooft hij in de samenwerking tussen Murray en Lendl. ,,Murray moest iets aparts doen, Ivan kan Andy zeker helpen. Ik haat het om Lendl de credits te geven, maar dit zou kunnen werken.”

Overigens heeft Murray, als het gaat om het verwezenlijken van zijn allermooiste droom, ook na de aanstelling van Lendl nog wel één probleempje. Vanzelfsprekend wil de Schot niets liever dan Wimbledon winnen. Lendl echter won weliswaar tweemaal de Australian Open, was drie keer de beste in Parijs en pakte ook driemaal de hoofdprijs in New York, maar Wimbledon staat niet op zijn erelijst…

Voor de GPD-bladen, 12 januari 2012

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Tennis

Alles valt en staat met Federer

 ABN Amro-toernooi verkoopt, tegen de trend in, meer kaartjes

(Door Edward Swier)

AMSTERDAM (GPD) – Het is een (door de economische situatie meegegeven) trend, dat het publiek steeds langer wacht met het aanschaffen van kaartjes voor evenementen. De directie van Ahoy kan dat duidelijk zien aan de voorverkoopcijfers, van zowel popconcerten, beurzen als sportspektakels. Het ABN Amro-tennistoernooi, dat van 13 tot en met 19 februari wordt gehouden, vormt echter een uitzondering. Dankzij Roger Federer.

Federer is een ware publiekstrekker. ,,De kaartverkoop loopt super”, kon toernooidirecteur Richard Krajicek gisteren trots op het hoofdkantoor van de hoofdsponsor melden. ,,We zitten met een plus ten opzichte van de laatste paar jaar.” Het is te danken aan een ware ‘Roger-rage’. ,,Dan zie je wat een impact zo iemand heeft.” Federer, die het toernooi in 2005 won, liet zijn gezicht zes jaar lang niet in Rotterdam zien. De Zwitser is echter nog altijd mateloos populair. Krajicek droomt van een recordaantal toeschouwers. ,,Vorig jaar verkochten we voor de finale 9400 plaatsen, nu hopen we met tienduizend op een compleet uitverkocht huis.”

Feit is echter wel dat Krajicek dusdanig diep voor Federer in de buidel heeft moeten tasten, dat hij verder maar weinig echte toppers kon strikken. Tomas Berdych, Juan Martin Del Potro en Robin Söderling zijn weliswaar goede spelers, maar kunnen het toernooi niet dragen. Jo-Wilfried Tsonga, een graag geziene gast in Rotterdam, speelt in het weekeinde voorafgaand aan het toernooi met Frankrijk voor de strijd om de Davis Cup in Canada en heeft weinig trek om overhaast terug naar Europa te keren. ,,Dat is jammer, maar wel begrijpelijk. Tsonga had ik er graag nog bij gehad”, aldus Krajicek.

Weliswaar heeft hij zeven spelers uit de toptwintig, en met Robin Haase en een weer opgeleefde Thiemo de Bakker twee Nederlandse troeven, het valt en staat wel heel erg bij de aanwezigheid van Federer.

Vandaar ook dat Krajicek enigszins bezorgd de blessureperikelen van Federer volgt. De nummer drie van de wereld trok zich voor de halve finales in Doha terug vanwege een rugkwetsuur. ,,Maar ik word pas echt bezorgd als mensen in de tweede week van de Australian Open over pijntjes klagen. Dan ga ik ze sms’en en hun managers bellen.”

Krajicek sluit echter niet uit dat hij, ook als Federer eenmaal in Rotterdam is, gespannen blijft. ,,Het jaar dat alles bij ons om Nadal draaide, in 2009, sloot ik me elke wedstrijd van hem op in mijn kantoortje. Hij maakte het me toen niet makkelijk, verloor telkens de eerste set, maar haalde gelukkig wel de finale.”

Dat nu is, met Federer, andermaal Krajiceks droomscenario. Op vragen als: ‘Wat nu als Federer afhaakt?’, wilde Krajicek liever niet antwoorden. ,,Althans, daar wil ik liever niet aan denken.” Wel heeft hij als organisator nu voor het eerst een extra wildcard achter de hand voor het aantrekken van een absolute topspeler (,,uit de categorie A-plus”) als zich in de laatste dagen voor het evenement onheil aftekent. ,,Het geeft me wat armslag. Maar vanzelfsprekend heb ik veel liever dat ik die wildcard niet hoef te gebruiken.”

Voor de GPD-bladen, 12 januari 2012

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Tennis

Verder, zolang het lichaam meewerkt

(Door Edward Swier)

DEN HAAG/MELBOURNE (GPD) – Er waren de nodige twijfels. Kim Clijsters had weliswaar begin 2011 de Australian Open gewonnen, maar blessureleed en magere prestaties in de rest van 2011 gaven reden tot serieuze vragen over haar toekomst. Toen ze zich onlangs in Brisbane geblesseerd terug moest trekken, werd de kwestie weer actueel. Kan Kim Clijsters’ lichaam het nog aan? Of zijn haar tennisdagen toch echt geteld?

Afgaande op haar tweederondepartij in Melbourne zijn alle speculaties onterecht. De Francaise Stephanie Foretz Gacon werd vannacht van de baan getimmerd: 6-0, 6-1. In amper 47 minuten was het gedaan. ,,Van het begin tot het einde deed ik wat ik moest doen”, wist de Vlaamse, die het in de derde ronde op moet nemen tegen een heel wat lastigere opponent, Daniela Hantuchova.

De Slovaakse is vel over been, iets wat van Clijsters (28) bepaald niet gezegd kan worden. De Belgische is redelijk fors gebouwd en dat heeft zijn weerslag op de fysieke gesteldheid. Weliswaar oogt Clijsters fit in Australië, toch moet ze, sinds haar terugkeer op de tennisbaan in 2009, uiterst voorzichtig zijn. Haar lichaam lijkt wel van glas. Begin vorig jaar maakte ze – de Australian Open had ze net gewonnen en ook het vervolg was hoopgevend – een ondoordacht dansje tijdens het huwelijksfeest van haar neef, waarbij ze een zware enkelblessure opliep. Het hinderde haar in haar voorbereiding op Roland Garros, waar ze verrassend van Arantxa Rus verloor. In Rosmalen ging ze andermaal door het enkelgewricht, waarna ze af moest zeggen voor Wimbledon. Tot overmaat van ramp verrekte ze bij haar rentree, begin augustus in Toronto, een buikspier. Eerder hadden haar pols en schouder al tegengewerkt.

Begin 2012 verliep al niet veel vrolijker. In Brisbane moest de Belgische in de halve finales opgeven, uitgerekend tegen Hantuchova. Haar heup ging vastzitten. ,,Ik voelde alles verstijven. Als ik had doorgespeeld, zou de blessure verergeren. Met Melbourne in mijn achterhoofd was opgeven de beste beslissing.”

Het maakte wel dat Clijsters, na haar afzegging voor Wimbledon en de US Open, andermaal met twijfels aan een grandslam begon. Tot op heden groeit het vertrouwen echter. ,,Maar hetgeen ik vandaag goed heb gedaan, zal ik in de derde ronde nog beter moeten doen. Na de eerste ronde stapte ik niet met een goed gevoel van de baan, er waren een aantal zaken die me niet bevielen, nu zat het wel goed”, aldus Clijsters, die ook na de partij het publiek andermaal voor zich won.

Clijsters heeft, en dat gaat al ver terug in de tijd, een zeer goede verstandhouding met de Australische fans. In haar jonge jaren had de Belgische een relatie met Lleyton Hewitt. Daarmee werd ze zelf bijna automatisch gepromoveerd tot Aussie. De sportgekke natie omarmde Clijsters en liet haar, ook nadat de verkering uitging, nooit meer los. Nog altijd kan ze veel maken bij het publiek. Vannacht spoorde ze de volle Rod Laver Arena aan om ‘Happy Birthday’ voor haar jarige zus Elke te zingen.

Clijsters is overigens één van de negen grandslamwinnaressen die in Melbourne aan het hoofdtoernooi begon. Twee ervan zijn reeds uitgeschakeld. Nadat dinsdag thuisfavoriete Samantha Stosur sneuvelde, ging het vannacht mis voor de Italiaanse Francesca Schiavone. De winnares van Roland Garros 2010 moest buigen voor haar landgenote Rmina Oprandi: 6-4, 6-3. Na Li, in 2011 de beste in Parijs, deed het een stuk beter. De Chinese gaf Olivia Rogowska geen kans: 6-2, 6-2. Een andere eindlaureaat van Roland Garros, Ana Ivanovic, neemt het komende nacht op tegen Michaëlla Krajicek. De partij is de eerste van de dag in de Hisense Arena, het tweede stadion op Melbourne Park.

Voor de GPD-bladen, 18 januari 2012

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Tennis