Categorie archief: Voetbal

Ajax doet papier in de ban

Ajax Kick-offGeen programmablad meer voor Ajax-fans, en passend digitaal alternatief laat op zich wachten

Door Edward Swier

Allicht waren ze de eerste thuiswedstrijd nog op vakantie en dachten ze afgelopen zondag misgegrepen te hebben. Maar, bezoekers van de ArenA zullen er aan moeten wennen dat bij de thuiswedstrijden van Ajax geen programmablad meer wordt uitgedeeld. De club heeft het papier afgezworen en werkt aan een ,,passend digitaal alternatief.’’
Dat dat er nog niet is, mag op zijn minst opmerkelijk heten. Het past niet bij een club als Ajax om het een af te schaffen, zonder direct met iets vervangends te komen. Dat is toch enigszins minachtend richting de supporters.
Er zijn aanwijzingen dat de hoofdstedelijke club de app die het reeds gebruikt met veel meer informatie zal gaan laden, en hoopt dat de fan van de toekomst zich straks het programmablaadje nauwelijks nog kan herinneren. Klaarblijkelijk vraagt dat echter nog wat tijd.
Getuige het moment waarop Ajax bekendmaakte te stoppen met de ‘Kick Off’ werd wel enige rumoer verwacht. Immers, op 1 juli is nauwelijks nog iemand met eredivisievoetbal bezig, zal het aantal bezoekers op de site laag liggen. Juist daarom – tenminste daar lijkt het op – meldde de club op die dag te stoppen. ,,Door de ontwikkelingen op mobiel gebied en de beschikbaarheid van gratis wifi in de Amsterdam ArenA is de noodzaak van het papieren programmaboekje minder geworden. De afgelopen acht seizoenen werd Ajax Kick Off bij thuiswedstrijden gratis verspreid in de Amsterdam ArenA in een oplage van 25.000 exemplaren (andere berichten hebben het over 21.000 exemplaren, red.). De inzet van online media biedt meer mogelijkheden in het bereiken van onze fans.’’
De stopzetting heeft overigens niet tot alle felle protesten geleid. Er werden weliswaar wat columns aan gewijd en op de diverse supporterssites werd ook stevig geklaagd over de verkwanseling van clubhistorie, maar in de ArenA waren nog geen spandoeken zichtbaar en ook spreekkoren bleven uit.
Erol Erdogan, coördinator communicatie & media van de Supportersvereniging Ajax, hoorde wisselende geluiden. ,,We hebben er geen officieel onderzoek naar gedaan, maar wat ik om me heen hoor en zie vinden sommigen het wel prima. En noemen anderen het juist heel vervelend. Met name de verzamelaars waren heel erg gehecht aan de Kick Off.’’
,,Ik vond het altijd wel een cadeautje zo’n programmaboekje. Of het erbij hoort? Nou ja, eigenlijk wel natuurlijk. Het is onderdeel van de voetbalcultuur. Dat Ajax vooruit kijkt, en bezig is met ontwikkelingen voor de toekomst, snap ik ook. Maar ik had deze keus niet gemaakt.’’
Zoals Erdogan al aanhaalde: met name de verzamelaar staat nu met lege handen. Een van hen, Sander Zeldenrijk, tikte daar een column over voor Ajax Life, het blad waar hij sinds 2008 hoofdredacteur van is. ,,Ik ben in paniek. Sinds mijn twaalfde verzamel ik kaartjes en programmaboekjes van Europese Ajaxwedstrijden en niet alleen van de wedstrijden die ik zelf bijwoonde. (…) De beslissing om vanuit de club print in te ruilen voor een online ‘app’ kan maar niet landen in mijn bedje van acceptatie. Een beetje zichzelf respecterende club heeft naar mijn mening een fraai programmablad.’’
Vilgens Zeldenrijk vormde ,,een op het eerste oog onzinnig programmaboekje’’ in 1987 ,,een opstap naar mijn supporterschap.’’ Zeldenrijk stipt terecht aan dat het boekje ,,de wedstrijdbeleving van oudere wedstrijdbezoekers die online nog niet zo handig zijn verhoogt.’’ Dat het een visitekaartje is richting bezoekers, ook van de uitclub, sprak volgens Zeldenrijk vanzelf.
Als vele anderen stipte Zeldenrijk aan dat met het verdwijnen van de programmaboekjes ,,ook een stukje supporterscultuur wordt ingeleverd. ,,Het wil dus maar niet bij me landen. Argumenten overtuigen me niet. Ik wil het snappen, maar het lukt me echt niet. Een voorbeeld. Ajax investeert sinds enkele jaren in een erfgoedcomité. Dat is opgericht om onze schitterende clubhistorie beter in kaart te brengen en zoveel mogelijk binnenshuis te halen. Behoud van tastbare relikwieën, die onlosmakelijk verbonden zijn met de glorieuze geschiedenis van ons aller Ajax.’’
Willem II is de enige andere eredivisieclub die geen boekje meer uitbrengt. Er zijn, voor zover bekend is, geen andere profclubs die van plan zijn hun programmablad af te zweren.
Ook Jeroen Blom van Zpress Sport kent die geluiden niet. Zijn bedrijf is voor veel eredivisie-, Jupiler Leagueclubs en supportersverenigingen mediapartner. Zpress maakt de programmablaadjes voor FC Utrecht, RKC Waalwijk, Heracles Almelo, Roda JC Kerkrade, VVV-Venlo, SBV Excelsior, ADO Den Haag, Willem II, Sparta Rotterdam, PEC Zwolle, FC Dordrecht, Helmond Sport, Fortuna Sittard, Go Ahead Eagles, FC Den Bosch, MVV en Almere City FC. ,,Het is echt een serviceproduct, met trouwe lezers.’’
Blom: ,,Ajax maakte er naar ons idee iedere wedstrijd veel te veel. Als je er 25.000 drukt, moet je er uiteindelijk veel weggooien. Dat is zonde.’’ Zpress houdt als stelregel dat 1 op de 3 bezoekers een boekje wil krijgen en past daar de oplage op aan. Het gevolg is dat voor thuiswedstrijden van Almere City tussen de 500 en 750 boekjes worden gedrukt en voor FC Utrecht – een nieuwe partner – zo’n 5000.
Die aantallen doen Blom verzuchten dat ,,Nederland geen Engeland is’’. Daar worden er zo’n 30.000 per wedstrijd verspreid. ,,Daar is het echt een ding.’’
Zpress had ook met Ajax contact over een eventuele partnerschap voor de Kick Off, maar die gespreken leiden niet tot een vervolg van het mini-magazine. ,,Er waren van beide kanten meerdere overwegingen om het niet te doen. Ja, dat had ook met de kosten te maken.’’
Toch is het, als je afgaat op Bloms uitspraken, voor Ajax geen financiële keuze. De club denkt met de app meer fans te bereiken, en daar op termijn misschien ook wel aan te verdienen.
,,Ajax is met het verder ontwikkelen van die app in ieder geval in Nederland wel uniek. De club steekt daar echt duidelijk geld in. Dat hebben de meeste andere clubs niet. Die steken hun centen liever in een scorende spits dan in een app.’’

Artikel voor website Sport & Strategie, september 2015

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Ajax, Arko, Edward Swier Media, Voetbal

‘Meneer, er is niks gezelligs aan een bekerwedstrijd tegen Ajax’

Bij ‘pleziercluppie’ JOS leerde Rinus Michels het trainersvak

Door Edward Swier

,,Bij ons heeft hij het vak geleerd.” Het is in Amsterdam-Oost nog altijd een mooi verhaal. Rinus Michels, de man die Ajax richting de eerste internationale successen coachte, startte zijn trainersloopbaan om de hoek. Bij JOS. ,,Maar hier was het nog een heel andere Rinus dan later bij Ajax of Oranje. Bij ons was hij geen Generaal, maar dronk hij nog gewoon zijn borreltje na de training.”

Niet voor niks noemde Michels zijn club in die dagen gekscherend ‘Jenever Ons Streven’. Liefst zag hij het allemaal wat serieuzer worden bij JOS. Maar, hoewel Michels in zijn eerste jaar direct kampioen werd met het eerste, tweede, derde én het hoogste jeugdelftal, JOS is en bleef volgens voorzitter Joop Vlug altijd dat ,,typisch Amsterdamse pleziercluppie.” Een cluppie waar het overigens begin jaren zestig wel veel beter geregeld was dan bij Ajax. Toen Michels weggeplukt werd bij de buur werd namelijk niet alleen opgegeven over de didactische vaardigheden van de trainer, maar ook over de organisatie bij JOS. Ajax-voorzitter Jaap van Praag zag het model graag gekopieerd aan de Middenweg.

Vijftig jaar later ligt het allemaal net even anders. Ajax is een multinational geworden, JOS Watergraafsmeer is – een handvol fusies later – gelukkig dat het niet verder dan de hoofdklasse kwam. ,,Over de financiële gevolgen van de Topklasse willen we hier al niet eens nadenken.”

Voorzitter Vlug zegt het eerlijk. Hij heeft, met de bekerwedstrijd JOS Watergraafsmeer-Ajax van woensdagavond (18.30 uur) voor de boeg, eigenlijk geen tijd voor een gezellig praatje. ,,Gezellig, gezellig, aan een bekerwedstrijd tegen Ajax is niks gezelligs aan meneer. Het gaat over veiligheid, over geld.”

Liefst had hij de KNVB-bekerwedstrijd uit de tweede ronde op eigen terrein afgewerkt, op sportpark Drieburg, niet ver van De Meer, daar waar Ajax voor het eerst furore maakt. Daar waar Ajax nog een club was, en niet het bedrijf van vandaag de dag.

Maar FOX stelde tv-coverage verplicht, en daarmee een deugdelijke lichtinstallatie. De mogelijke leverancier liet het afweten. ,,En toen wist ik het even niet meer”, aldus Vlug. Spoedoverleg met de KNVB, de gemeente Amsterdam, het Olympisch Stadion én Ajax leverde uiteindelijk het gewenste resultaat. ,,Al heeft het me naar de zin allemaal nog veel te lang geduurd.” Uiteindelijk echter kan er worden afgetrapt en lijkt JOS er financieel niet eens zoveel bij in te schieten. ,,Voor onze vrijwilligers hebben de laatste dagen er, met al die belangen, echter al flink ingehakt.”

Vlug zelf heeft zijn bivak opgeslagen ‘in het Olympisch’. ,,Het is niet ons thuis. Ik weet er nauwelijks de weg, zoek me rot.” Ajax helpt hem, met stewards en enkele organisatorische taken. ,,Die huren gewoon wat mensen in.” Toch kijkt hij uit naar deze avond. En met hem de selectie. ,,Ik heb de trainer al een tijdje niet gesproken, zag alleen de uitslag van zondag. Tsja, een 3-0-nederlaag bij Westlandia. Die wedstrijd van woensdag zal ongetwijfeld hebben meegespeeld. Die wil je niet missen door een blessure of schorsing.”

De laatste keer dat de twee clubs in een officiële wedstrijd tegenover elkaar stonden was in het seizoen 1958-1959. Het KNVB-bekertoernooi genoot in die tijd bepaald geen aanzien, de clubs en fans liepen er nauwelijks warm voor. Het duel in het Olympisch Stadion trok toentertijd dan ook maar amper 700 toeschouwers.

Nu zullen dat er 5000 zijn. Allicht dat er veel meer kaarten verkocht hadden kunnen worden, maar vanwege de veiligheid mochten slechts tickets voor de Eretribune en Marathontribune in de verkoop. Vlug: ,,Veiligheid meneer, we hebben het al dagen over weinig anders hier.”

JOS Watergraafsmeer-Ajax wordt voor Ajax-trainer Frank de Boer een bijzonder weerzien met het Olympisch Stadion. Voor de opening van de Amsterdam Arena in 1996 speelden de Amsterdammers hun internationale wedstrijden én de toppers tegen PSV en Feyenoord nog in de olympische setting van 1928. Het zal de huidige selectie vol tieners en jonge twintigers onbekend zijn.

Trainer Frank de Boer echter speelde op 13 mei 1992 de finale van de Europacup 3 tegen Torino in het Olympisch Stadion. Hij zal woensdagavond, als de marge tegen de amateurs het toelaat, allicht even wegdromen richting de 0-0 die Ajax – na de 2-2 in Turijn – destijds de beker bezorgde. De Boers assistent Dennis Bergkamp bewaart heel wat mindere herinneringen aan die dag. Hij lag ziek op bed. De selectie kwam hem later die avond nog, met de beker, bezoeken.

KADER

J.O.S.-days: bekender dan club zelf

Het nummer bereikte begin 1988 de 23ste plaats in de Top 40. ‘J.O.S.-days’ ging over het voetbalverleden van Nits-zanger Henk Hofstede én over anderen die ‘een wedstrijd speelden die ze niet konden winnen’. Zoals van veel Amsterdamse clubs keerde na de Tweede Wereldoorlog ook een flink aantal JOS-leden niet terug.

Hofstede schreef een nummer over het mislukken van zijn voetbalcarrière, dat weliswaar een schande was voor de familie maar nog lang niet zo erg als het leed dat veel andere JOS’ers overkwam. De oorlogsslachtoffers werden herdacht met een monument dat op de toenmalige velden van JOS in de Wetbuurt stond.

Na een tijdelijke verhuizing van de club bleken de gedenkplaten, met ingegraveerde namen, echter verwijderd. Voorzitter Joop Vlug: ,,Ik ben zelf nog op zoek geweest naar die plaquettes. Waarom zou je die nu kapot slaan, onbegrijpelijk toch. Er is door gebrek aan historisch besef bij deze of gene een stuk clubgeschiedenis verloren gegaan.”

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Edward Swier Media, Voetbal

Fred Rutten heeft tijdens ‘sabbatical’ geleerd het leven weer te waarderen

Nieuwe Feyenoord-trainer wijzer geworden van jaartje vrijaf

Door Edward Swier

Plots had hij zelf de macht over zijn agenda, kon Fred Rutten zomaar op bezoek bij familie en vrienden. Ze zagen hem zowaar weer op verjaardagen en etentjes. Of betrapten hem met een boek op de bank. ,,Ik ben het leven anders gaan ervaren, intenser.”

Voetbaltrainers. Die praten toch over weinig anders dan systemen. Vraag ze iets persoonlijks en het wordt al snel stil. Ongemakkelijk. Fred Rutten is echter anders. Iedere wedstrijdvoorbeschouwing of persconferentie bij zijn nieuwe club Feyenoord strooit hij met persoonlijke anekdotes. Wijsheden uit het oosten. ,,Zeg jij tegen mij dat het regent, bevestig ik dat het giet. En zeg jij dan dat het plenst, dan zitten we al snel tegen een overstroming aan. We maken het in het voetbal met zijn allen al snel erger dan het is.”
Het valt op in Rotterdam. De opvolger van Ronald Koeman gaat graag de diepte in. Een perspraatje kan dan zomaar een écht interessant gesprek worden. Het maakt de aanloop naar een nieuw eredivisieseizoen – Feyenoord trapt zondag af bij ADO Den Haag – interessant.
Er is voor deze gelegenheid zelfs een perfect moment gekozen. Het is één van die dagen dat het zo ongenadig hard regent. In de Heerlickheijd van Ermelo zitten we echter droog. Het mag nog vroeg op de dag zijn, maar de open haard staat al aan. Tijd voor een goed gesprek. En een wijntje, oppert de trainer. ,,Maar, doe toch maar koffie”, zegt hij tegen de serveerster.
Hier zit geen gestresste trainer, maar een persoon die het leven weer extra heeft leren te waarderen. Rutten speelde al langer met de gedachte eens een ‘sabbatical’ in te lassen. Maar toen Vitesse langskwam was hij toch weer gezwicht. Het werd nota bene ook nog eens een tropenjaar, bij een club waar niets normaal bleek. In mei 2013 begon eindelijk het jaar vrijaf.
Hoewel het heus – na een aantal maanden al – begon te kriebelen, en hij zelfs weer geregeld twee wedstrijden tegelijk op tv en laptop keek, maakte Rutten het jaar vol. ,,Wat ik heb gedaan? Eigenlijk alles wat spontaan in me opkwam. Wilden we weg, dan pakten we de auto. Ik was leidend in mijn eigen agenda. Dat vond ik heel prettig.”
Het contact met familie en vrienden werd geïntensiveerd. ,,Tuurlijk, ik kende mijn familie al. Maar je leert zo’n jaar toch weer bij. Weet je, je maakt weer opnieuw kennis met je sociale leven. De jaren ervoor heb je als trainer toch in een tunnel geleefd. Dat wat erbuiten gebeurde, maakte je heus wel mee. Maar toch niet zo heel bewust. Verjaardagen, geboortes en zelfs sterfgevallen, ik heb ze afgelopen jaar anders mee mogen maken. Dat is heel erg goed bevallen.”
Aanvankelijk keek hij amper voetbal. Later werd dat wel meer. Aanbiedingen wees hij beleefd af. ,,Ik ben nog wel drie, vier dagen naar Bayern München geweest. Heb ik de training bekeken.” Tactische plannetjes liet hij voor wat ze waren. Wel las hij veel. Over de psyche van de topsporter. ,,De beleving van de huidige topsporter is, dat had ik als trainer al ervaren, anders dan in mijn tijd. Niet slechter, niet beter. Maar anders. Spelers hebben nu vaak heel andere motivaties. Vroeger wilde je zo snel mogelijk in het eerste elftal te komen. Nu willen spelers bijvoorbeeld zo snel mogelijk status winnen. Om in een Ferrari te kunnen rijden. Dat is een andere beleving. Niet slechter, niet beter. Het maakt ook niet uit wat je motivatie is, als je er maar één hebt.”
Dat wat hij eigenlijk wel wist, zag hij al lezend bevestigd. ,,Als coach moet je een behoorlijke bagage hebben. Je moet empathisch vermogen hebben, je moet je in kunnen leven wat spelers voelen. Zo’n houding wordt in de coaching steeds belangrijker. Spelers zijn steeds egocentrischer. Ik geef geen negatieve lading aan dat woord, maar het is zo. In eerste instantie denkt een speler altijd aan zichzelf. Dat was vroeger ook. Maar nu denkt hij eerst aan zichzelf, dan nog een keer, en dan aan het team. Dat hoeft niet per se een slechte ontwikkeling te zijn, als je iedereen uiteindelijk maar een en dezelfde kant op kunt laten kijken.”
,,Ik geloof niet dat er lastige jongens bestaan. Hele generaties krijgen een dergelijk etiketje opgeplakt. Vaak ligt dat helemaal niet aan die generatie, maar aan de mensen die er mee om moeten gaan.”
Het (bij)geleerde kan hij nu weer in de praktijk brengen. Rutten kreeg bij Feyenoord al veel op zijn bordje. Het blijkt lastig adequate vervangers voor de vertrokken spelers te vinden. Bovendien wachtte al veel te snel de internationale confrontatie met Besiktas, met twee kansloze nederlagen tot gevolg. Nu start komend weekeinde de competitie al. Rutten is inmiddels duidelijk uit zijn rustmodus. ,,Maar, dat was ik in mei eigenlijk al. Ik had het echt gemist.” Fysiek en mentaal heeft hij duidelijk baat gehad bij het jaartje vrijaf. Of dat ook sportief zijn uitwerking gaat hebben? Rutten is er zelf ook nieuwsgierig naar. ,,Dat kan ik nu nog niet zeggen, dat zal ik gaan ervaren. Weet je, ik ben daar zelf ook wel benieuwd naar eigenlijk.”

Dit verhaal verscheen afgelopen week in de dagbladen van De Persdienst, voorafgaand aan de start van een nieuw eredivisieseizoen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Edward Swier Media, Feyenoord, Voetbal